umaić

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From u- +‎ maić.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /uˈma.it͡ɕ/
  • Rhymes: -ait͡ɕ
  • Syllabification: u‧ma‧ić

Verb

[edit]

umaić pf (imperfective umajać)

  1. (transitive, literary) to flower (to decorate something with flowers, twigs)
  2. (transitive, literary, of greenery or blooming plants) to cover something
  3. (reflexive with się, literary) to get covered with flowers or greenery

Conjugation

[edit]
Conjugation of umaić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive umaić
future tense 1st umaję umaimy
2nd umaisz umaicie
3rd umai umają
impersonal umai się
past tense 1st umaiłem,
-(e)m umaił
umaiłam,
-(e)m umaiła
umaiłom,
-(e)m umaiło
umailiśmy,
-(e)śmy umaili
umaiłyśmy,
-(e)śmy umaiły
2nd umaiłeś,
-(e)ś umaił
umaiłaś,
-(e)ś umaiła
umaiłoś,
-(e)ś umaiło
umailiście,
-(e)ście umaili
umaiłyście,
-(e)ście umaiły
3rd umaił umaiła umaiło umaili umaiły
impersonal umajono
conditional 1st umaiłbym,
bym umaił
umaiłabym,
bym umaiła
umaiłobym,
bym umaiło
umailibyśmy,
byśmy umaili
umaiłybyśmy,
byśmy umaiły
2nd umaiłbyś,
byś umaił
umaiłabyś,
byś umaiła
umaiłobyś,
byś umaiło
umailibyście,
byście umaili
umaiłybyście,
byście umaiły
3rd umaiłby,
by umaił
umaiłaby,
by umaiła
umaiłoby,
by umaiło
umailiby,
by umaili
umaiłyby,
by umaiły
impersonal umajono by
imperative 1st niech umaję umajmy
2nd umaj umajcie
3rd niech umai niech umają
passive adjectival participle umajony umajona umajone umajeni umajone
anterior adverbial participle umaiwszy
verbal noun umajenie

Further reading

[edit]
  • umaić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • umaić in Polish dictionaries at PWN