wijs

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Contents 1 Dutch 1.1 Pronunciation 1.2 Adjective 1.2.1 Usage notes 1.2.2 Derived terms 1.3 Adverb 1.4 Verb 1.5 Noun 1.5.1 Synonyms 1.5.2 Derived terms

[edit] Dutch

[edit] Pronunciation

•  audio^{help, file}

[edit] Adjective

wijs, wijze (comparative wijzer, wijzere; superlative meest wijs, meest wijze)

1. wise
2. nice, fun (see usage notes)

[edit] Usage notes

Meaning 2 (nice, fun) is very popular in East Flanders, in the expression "vree wijs".

[edit] Derived terms

• wijsbegeerte
• wijsheid

[edit] Adverb

wijs

1. wisely

[edit] Verb

wijs

1. The first-person singular present tense of wijzen.
2. The imperative of wijzen.

[edit] Noun

wijs f. (plural wijzen, diminutive wijsje, diminutive plural wijsjes)

1. tune
2. mode
3. (grammar) mood

[edit] Synonyms

• (tune): deun
• (mode): wijze

[edit] Derived terms

• (grammar: mood): aantonende wijs, aanvoegende wijs, gebiedende wijs, onbepaalde wijs, voorwaardelijke wijs