æsa
See also: Æsa and Appendix:Variations of "esa"
Icelandic
Pronunciation
Etymology 1
From Old Norse œsa, from Proto-Germanic *jōsijaną.
Verb
æsa (weak verb, third-person singular past indicative æsti, supine æst)
Conjugation
æsa — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að æsa | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
æst | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
æsandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég æsi | við æsum | present (nútíð) |
ég æsi | við æsum |
þú æsir | þið æsið | þú æsir | þið æsið | ||
hann, hún, það æsir | þeir, þær, þau æsa | hann, hún, það æsi | þeir, þær, þau æsi | ||
past (þátíð) |
ég æsti | við æstum | past (þátíð) |
ég æsti | við æstum |
þú æstir | þið æstuð | þú æstir | þið æstuð | ||
hann, hún, það æsti | þeir, þær, þau æstu | hann, hún, það æsti | þeir, þær, þau æstu | ||
imperative (boðháttur) |
æs (þú) | æsið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
æstu | æsiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að æsast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
æst | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
æsandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég æsist | við æsumst | present (nútíð) |
ég æsist | við æsumst |
þú æsist | þið æsist | þú æsist | þið æsist | ||
hann, hún, það æsist | þeir, þær, þau æsast | hann, hún, það æsist | þeir, þær, þau æsist | ||
past (þátíð) |
ég æstist | við æstumst | past (þátíð) |
ég æstist | við æstumst |
þú æstist | þið æstust | þú æstist | þið æstust | ||
hann, hún, það æstist | þeir, þær, þau æstust | hann, hún, það æstist | þeir, þær, þau æstust | ||
imperative (boðháttur) |
æst (þú) | æsist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
æstu | æsisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
æstur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
æstur | æst | æst | æstir | æstar | æst | |
accusative (þolfall) |
æstan | æsta | æst | æsta | æstar | æst | |
dative (þágufall) |
æstum | æstri | æstu | æstum | æstum | æstum | |
genitive (eignarfall) |
æsts | æstrar | æsts | æstra | æstra | æstra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
æsti | æsta | æsta | æstu | æstu | æstu | |
accusative (þolfall) |
æsta | æstu | æsta | æstu | æstu | æstu | |
dative (þágufall) |
æsta | æstu | æsta | æstu | æstu | æstu | |
genitive (eignarfall) |
æsta | æstu | æsta | æstu | æstu | æstu |
Derived terms
Derived terms
Etymology 2
See æs.
Noun
References
- “æsa” in: Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans. (Available on Málið.is under the “Eldra mál” tab.)
Categories:
- Icelandic 2-syllable words
- Icelandic terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Icelandic/aiːsa
- Icelandic terms inherited from Old Norse
- Icelandic terms derived from Old Norse
- Icelandic terms inherited from Proto-Germanic
- Icelandic terms derived from Proto-Germanic
- Icelandic lemmas
- Icelandic verbs
- Icelandic weak verbs