çırak

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: çirak and čirak

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish چراغ(çerâg, çirâg), چراق(çırak, lamp, lantern; light; wick, candlewick; illuminator; teacher, mentor), from Persian چراغ(čerâğ, čarâğ).

Noun[edit]

çırak (definite accusative çırağı, plural çıraklar)

  1. apprentice

Declension[edit]

Inflection
Nominative çırak
Definite accusative çırağı
Singular Plural
Nominative çırak çıraklar
Definite accusative çırağı çırakları
Dative çırağa çıraklara
Locative çırakta çıraklarda
Ablative çıraktan çıraklardan
Genitive çırağın çırakların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular çırağım çıraklarım
2nd singular çırağın çırakların
3rd singular çırağı çırakları
1st plural çırağımız çıraklarımız
2nd plural çırağınız çıraklarınız
3rd plural çırakları çırakları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular çırağım çıraklarım
2nd singular çıraksın çıraklarsın
3rd singular çırak
çıraktır
çıraklar
çıraklardır
1st plural çırakız çıraklarız
2nd plural çıraksınız çıraklarsınız
3rd plural çıraklar çıraklardır

Related terms[edit]

Descendants[edit]