ön ek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Noun[edit]

ön ek (definite accusative ön eki, plural ön ekler)

  1. prefix (letters at the beginning of a word)

Declension[edit]

Inflection
Nominative ön ek
Definite accusative ön eki
Singular Plural
Nominative ön ek ön ekler
Definite accusative ön eki ön ekleri
Dative ön eke ön eklere
Locative ön ekte ön eklerde
Ablative ön ekten ön eklerden
Genitive ön ekin ön eklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ön ekim ön eklerim
2nd singular ön ekin ön eklerin
3rd singular ön eki ön ekleri
1st plural ön ekimiz ön eklerimiz
2nd plural ön ekiniz ön ekleriniz
3rd plural ön ekleri ön ekleri

Hypernyms[edit]