αβασίλευτος
Greek
Adjective
αβασίλευτος • (avasíleftos) m (feminine αβασίλευτη, neuter αβασίλευτο)
- not governed by a monarch, kingless, queenless
- αβασίλευτη δημοκρατία ― avasílefti dimokratía ― republic
- not set (of the sun, moon, etc)
- Εκεί βγαίνει ο ήλιος, ήλιος λαμπρός και αβασίλευτος. ― Ekeí vgaínei o ílios, ílios lamprós kai avasíleftos. ― Here comes the sun, a sun bright and unset.
- boundless
- αβασίλευτη δόξα ― avasílefti dóxa ― boundless glory
Declension
Declension of αβασίλευτος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αβασίλευτος • | αβασίλευτη • | αβασίλευτο • | αβασίλευτοι • | αβασίλευτες • | αβασίλευτα • |
genitive | αβασίλευτου • | αβασίλευτης • | αβασίλευτου • | αβασίλευτων • | αβασίλευτων • | αβασίλευτων • |
accusative | αβασίλευτο • | αβασίλευτη • | αβασίλευτο • | αβασίλευτους • | αβασίλευτες • | αβασίλευτα • |
vocative | αβασίλευτε • | αβασίλευτη • | αβασίλευτο • | αβασίλευτοι • | αβασίλευτες • | αβασίλευτα • |
Derived terms
- βασιλιάς m (vasiliás, “king”)