αδύνατος
See also: ἀδύνατος
Greek
Etymology
From Ancient Greek ᾰ̓δῠ́νᾰτος (adúnatos, “unable, inefficient, weak”). Morphologically α- (a-) + δυνατός (dynatós).
Pronunciation
Adjective
αδύνατος • (adýnatos) m (feminine αδύνατη, neuter αδύνατο)
- weak, poor (health)
- Ο άνθρωπος έχει μια αδύνατη καρδιά. ― O ánthropos échei mia adýnati kardiá. ― The man has a weak heart.
- weak, poor (knowledge)
- Αυτός ο μαθητής είναι αδύνατος. ― Aftós o mathitís eínai adýnatos. ― This pupil is weak.
- (grammar) weak, regular
- Οι αδύνατοι τύποι της προσωπικής αντωνυμίας … ― Oi adýnatoi týpoi tis prosopikís antonymías … ― The weak forms of personal pronoun …
- thin
- Ο πελαργός είχε αδύνατα πόδια. ― O pelargós eíche adýnata pódia. ― The stork has thin legs.
- impossible, unattainable.
- Η αδύνατη αποστολή. ― I adýnati apostolí. ― The impossible mission.
Declension
Declension of αδύνατος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αδύνατος • | αδύνατη • | αδύνατο • | αδύνατοι • | αδύνατες • | αδύνατα • |
genitive | αδύνατου • | αδύνατης • | αδύνατου • | αδύνατων • | αδύνατων • | αδύνατων • |
accusative | αδύνατο • | αδύνατη • | αδύνατο • | αδύνατους • | αδύνατες • | αδύνατα • |
vocative | αδύνατε • | αδύνατη • | αδύνατο • | αδύνατοι • | αδύνατες • | αδύνατα • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο αδύνατος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδύνατος, etc.) |
Degrees of comparison by suffixation
Synonyms
Antonyms
- (weak): ισχυρός (ischyrós)
- (impossible): αναπόδραστος (anapódrastos)