ακατάσχετος
Greek
Etymology 1
From (deprecated template usage) [etyl] Koine Greek κατέχω (katékhō)
Adjective
ακατάσχετος • (akatáschetos) m (feminine ακατάσχετη, neuter ακατάσχετο)
Declension
Declension of ακατάσχετος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ακατάσχετος • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετοι • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |
genitive | ακατάσχετου • | ακατάσχετης • | ακατάσχετου • | ακατάσχετων • | ακατάσχετων • | ακατάσχετων • |
accusative | ακατάσχετο • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετους • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |
vocative | ακατάσχετε • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετοι • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |
Synonyms
- (nonstop): ακατάπαυστος (akatápafstos)
Etymology 2
From κατάσχω (katáscho, “to confiscate”)
Adjective
ακατάσχετος • (akatáschetos) m (feminine ακατάσχετη, neuter ακατάσχετο)
- (law) not distrained
Declension
Declension of ακατάσχετος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ακατάσχετος • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετοι • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |
genitive | ακατάσχετου • | ακατάσχετης • | ακατάσχετου • | ακατάσχετων • | ακατάσχετων • | ακατάσχετων • |
accusative | ακατάσχετο • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετους • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |
vocative | ακατάσχετε • | ακατάσχετη • | ακατάσχετο • | ακατάσχετοι • | ακατάσχετες • | ακατάσχετα • |