απολίθωμα
Greek
Etymology
First attested in 1856.[1] From απολιθω(νω) (apolitho(no), “fossilize”) + -μα (-ma, “neuter suffix”). Morphologically from από (apó, “from”) + λίθος (líthos, “stone”) + -μα (-ma, “suffix”). For sense fossil, calque of French pétrification. For figurative senses, calque of French fossile.[2]
Pronunciation
Noun
απολίθωμα • (apolíthoma) n (plural απολιθώματα)
- fossil
- απολιθώματα ζώων ή φυτών ― apolithómata zóon í fytón ― fossils of animals or plants
- (figuratively)
- (derogatory) dated, extinct
- (linguistics) a fossil word or expression.
Declension
Declension of απολίθωμα
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | απολίθωμα • | απολιθώματα • |
genitive | απολιθώματος • | απολιθωμάτων • |
accusative | απολίθωμα • | απολιθώματα • |
vocative | απολίθωμα • | απολιθώματα • |
Derived terms
(palaeongology)
- απολιθωματοφόρος (apolithomatofóros, “of fossil beds”, adjective)
- μακροαπολίθωμα n (makroapolíthoma, “macrofossil”)
- μικροαπολίθωμα n (mikroapolíthoma, “microfossil”)
- υποαπολίθωμα n (ypoapolíthoma, “subfossil”)
- ψευδοαπολίθωμα n (psevdoapolíthoma, “pseudofossil”)
Related terms
- απολιθωμένος (apolithoménos, “fossilized, petrified”, participle)
- απολιθώνω (apolithóno, “fossilize, petrify”)
- απολίθωση f (apolíthosi, “fossilization”)
Template:el-see (formal), πέτρα f (pétra, “stone”)
See also
- παλαιοντολογία f (palaiontología, “palaeontology”)
References
- ^ απολίθωμα - Babiniotis, Georgios (2002) Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας: […] [Dictionary of Modern Greek (language)] (in Greek), 2nd edition, Athens: Kentro Lexikologias [Lexicology Centre], 1st edition 1998, →ISBN.
- ^ απολίθωμα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language