διακόπτης
Greek
[edit]Etymology
[edit]Learnedly from διακόπ(τω) (diakóp(to)) + -της (-tis), a calque of French interrupteur.[1]
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]διακόπτης • (diakóptis) m (plural διακόπτες)
- switch (device to isolate an electric current)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | διακόπτης (diakóptis) | διακόπτες (diakóptes) |
| genitive | διακόπτη (diakópti) | διακοπτών (diakoptón) |
| accusative | διακόπτη (diakópti) | διακόπτες (diakóptes) |
| vocative | διακόπτη (diakópti) | διακόπτες (diakóptes) |
Derived terms
[edit]- χρονοδιακόπτης m (chronodiakóptis)
Related terms
[edit]- διακοπή f (diakopí, “stoppage, disruption”)
See also
[edit]
διακόπτης on the Greek Wikipedia.Wikipedia el
References
[edit]- ^ διακόπτης, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language