ενόχληση

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Greek[edit]

Etymology[edit]

From Koine Greek ἐνόχληση (enókhlēsē), from ἐνοχλῶ (enokhlô, to annoy).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /eˈnoxlisi/
  • Hyphenation: ε‧νό‧χλη‧ση

Noun[edit]

ενόχληση (enóchlisif (plural ενοχλήσεις)

  1. annoyance, bother, nuisance, trouble, disturbance
    Συγγνώμη για την ενόχληση.Syngnómi gia tin enóchlisi.Sorry for the disturbance.
    Οι γείτονες με την δυνατή μουσική είναι μια διαρκής ενόχληση.Oi geítones me tin dynatí mousikí eínai mia diarkís enóchlisi.The neighbours with the loud music are a constant annoyance.
  2. (medicine) ailment, discomfort, complaint (bodily or mental)
    Όλο παραπονιέται για διάφορες ενοχλήσεις.Ólo paraponiétai gia diáfores enochlíseis.He's always complaining about various ailments.

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Related terms[edit]