εργένης

Greek

Etymology

From Ottoman Turkish اركن (ergen, “unmarried male”).

Noun

εργένης • (ergénis) m (plural εργένηδες, feminine εργένισσα)

1. bachelor, unmarried man

Declension

Declension of εργένης

	singular	plural
nominative	εργένης (ergénis)	εργένηδες (ergénides)
genitive	εργένη (ergéni)	εργένηδων (ergénidon)
accusative	εργένη (ergéni)	εργένηδες (ergénides)
vocative	εργένη (ergéni)	εργένηδες (ergénides)

Synonyms

• άγαμος m (ágamos)
• μπεκιάρης m (bekiáris)
• γεροντοπαλίκαρο n (gerontopalíkaro)

See also

• γεροντοκόρη f (gerontokóri, “spinster”)