ιδιότητα
Greek
[edit]Etymology
[edit]From Ancient Greek ἰδιότης (idiótēs). By surface analysis, ίδιος (ídios, “same, self”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”).
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]ιδιότητα • (idiótita) f (plural ιδιότητες)
- property, quality, characteristic; a feature or attribute common to members of the same class
- Οι φυσικές και χημικές ιδιότητες των σωμάτων.
- Oi fysikés kai chimikés idiótites ton somáton.
- (please add an English translation of this usage example)
- (of persons) capacity, status, role from which rights, duties, or authority derive
- Μίλησε με την ιδιότητα του εκλεγμένου αντιπροσώπου.
- Mílise me tin idiótita tou eklegménou antiprosópou.
- (please add an English translation of this usage example)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ιδιότητα (idiótita) | ιδιότητες (idiótites) |
| genitive | ιδιότητας (idiótitas) | ιδιοτήτων (idiotíton) |
| accusative | ιδιότητα (idiótita) | ιδιότητες (idiótites) |
| vocative | ιδιότητα (idiótita) | ιδιότητες (idiótites) |
Related terms
[edit]References
[edit]- Τριανταφυλλίδης, Μ. (1998), Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής[1] (in Greek), Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών