κέρας

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *kérats, probably remodeled from an earlier s-stem *kéras (like κᾰ́ρᾱ (kắrā), κᾰ́ρηνον (kắrēnon), κρᾱνίον (krāníon)), as preserved in e.g. κερασ-φόρος (keras-phóros, “with a horn”), from Proto-Indo-European *ḱerh₂- (“head, top; front of the skull; horn”); see there for more. An older etymology supposes Proto-Indo-European *ḱer-n̥t-.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ké.ras/ → /ˈce.ras/ → /ˈce.ras/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ké.ras/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈke.ras/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈce.ras/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈce.ras/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈce.ras/

Noun

κέρᾰς • (kérăs) n (genitive κέρᾱτος or κέρᾰος or κέρεος or κέρως); third declension

1. horn (of an animal)
2. horn as a material, or anything made of horn, such as a bow.
3. (music) horn (musical instrument)
4. arm or branch of a river
5. the side branch (either left or right) of a military array for battle.
   • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.90
6. (metonymic, horn of a powerful animal as a tool) horn used in biblical interpretation as representing a person as focus of a group for power.

Declension

Third declension of τὸ κέρᾰς; τοῦ κέρᾱτος / κέρως (contracted, Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ κέρᾰς tò kérăs	τὼ κέρᾱτε / κέρᾱ tṑ kérāte / kérā	τᾰ̀ κέρᾱτᾰ / κέρᾱ tằ kérātă / kérā
Genitive	τοῦ κέρᾱτος / κέρως toû kérātos / kérōs	τοῖν κερᾱ́τοιν / κερῷν toîn kerā́toin / kerōîn	τῶν κερᾱ́των / κερῶν tôn kerā́tōn / kerôn
Dative	τῷ κέρᾱτῐ / κέρᾳ tōî kérātĭ / kérāi	τοῖν κερᾱ́τοιν / κερῷν toîn kerā́toin / kerōîn	τοῖς κέρᾱσῐ / κέρᾱσῐν toîs kérāsĭ(n)
Accusative	τὸ κέρᾰς tò kérăs	τὼ κέρᾱτε / κέρᾱ tṑ kérāte / kérā	τᾰ̀ κέρᾱτᾰ / κέρᾱ tằ kérātă / kérā
Vocative	κέρᾰς kérăs	κέρᾱτε / κέρᾱ kérāte / kérā	κέρᾱτᾰ / κέρᾱ kérātă / kérā
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Third declension of κέρᾰς; κέρᾰος / κέρως (uncontracted, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κέρᾰς kérăs	κέρᾰε / κέρᾱ kérăe / kérā	κέρᾰᾰ / κέρᾱ kérăă / kérā
Genitive	κέρᾰος / κέρως kérăos / kérōs	κερᾰ́οιῐ̈ν kerắoiĭ̈n	κερᾰ́ων / κερῶν kerắōn / kerôn
Dative	κέρᾰῐ̈ / κέραι / κέρᾳ kérăĭ̈ / kérai / kérāi	κερᾰ́οιῐ̈ν kerắoiĭ̈n	κέρᾰσῐ / κέρᾰσῐν / κερᾰ́εσσῐ / κερᾰ́εσσῐν kérăsĭ(n) / kerắessĭ(n)
Accusative	κέρᾰς kérăs	κέρᾰε / κέρᾱ kérăe / kérā	κέρᾰᾰ / κέρᾱ kérăă / kérā
Vocative	κέρᾰς kérăs	κέρᾰε / κέρᾱ kérăe / kérā	κέρᾰᾰ / κέρᾱ kérăă / kérā
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Third declension of τὸ κέρᾰς; τοῦ κέρεος / κέρως / κέρᾱτος (uncontracted, Ionic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ κέρᾰς tò kérăs	τὼ κέρεε / κέρᾱτε tṑ kéree / kérāte	τᾰ̀ κέρεᾰ / κέρᾱτᾰ tằ kéreă / kérātă
Genitive	τοῦ κέρεος / κέρως / κέρᾱτος toû kéreos / kérōs / kérātos	τοῖν κερέοιν / κερᾱ́τοιν toîn keréoin / kerā́toin	τῶν κερέων / κερᾱ́των tôn keréōn / kerā́tōn
Dative	τῷ κέρεῐ̈ / κέρᾱτῐ tōî kéreĭ̈ / kérātĭ	τοῖν κερέοιν / κερᾱ́τοιν toîn keréoin / kerā́toin	τοῖσῐ / τοῖσῐν κέρᾱσῐ / κέρᾱσῐν toîsĭ(n) kérāsĭ(n)
Accusative	τὸ κέρᾰς tò kérăs	τὼ κέρεε / κέρᾱτε tṑ kéree / kérāte	τᾰ̀ κέρεᾰ / κέρᾱτᾰ tằ kéreă / kérātă
Vocative	κέρᾰς kérăs	κέρεε / κέρᾱτε kéree / kérāte	κέρεᾰ / κέρᾱτᾰ kéreă / kérātă
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

• αἰγόκερᾰς (aigókerăs)
• βούκερᾰς (boúkerăs)
• κερᾰῑ̈́ς (kerăī̈́s)
• κερᾰῑ̈́ψ (kerăī̈́ps)
• κερᾱ́τῐνος (kerā́tĭnos)
• κερᾱ́τῐον (kerā́tĭon)
• μονόκερως (monókerōs)
• ῥῑνόκερως (rhīnókerōs)
• ταυρόκερως (taurókerōs)

Further reading

• “κέρας”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κέρας”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “κέρας”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• κέρας in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• κέρας in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “κέρας”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G2768 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• κέρας in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • antler idem, page 32.
  • arm idem, page 40.
  • bend idem, page 73.
  • branch idem, page 93.
  • bugle idem, page 103.
  • column idem, page 144.
  • flank idem, page 325.
  • fork idem, page 338.
  • horn idem, page 406.
  • reach idem, page 675.
  • wing idem, page 981.

Greek

Etymology

From Ancient Greek κέρας (kéras).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈce.ɾas/

Noun

κέρας • (kéras) n (plural κέρατα)

1. (anatomy) horn
2. (music) horn (wind instrument)

Declension

Declension of κέρας

	singular	plural
nominative	κέρας (kéras)	κέρατα (kérata)
genitive	κέρατος (kératos)	κεράτων (keráton)
accusative	κέρας (kéras)	κέρατα (kérata)
vocative	κέρας (kéras)	κέρατα (kérata)

Derived terms

• τετράκερος (tetrákeros)

Related terms

• κέρατο n (kérato, “horn”)
• κερατίνη f (keratíni, “keratin”)
• κερατάς m (keratás, “cuckold”)
• κέρας της Αμάλθειας n (kéras tis Amáltheias, “cornucopia, horn of plenty”)

Further reading

• κέρας on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el