μεταρρυθμιστής
Greek
Etymology
μεταρρυθμ- (metarrythm-, “to reform”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), religious term is a calque of German Reformator. First attested 1871.
Noun
μεταρρυθμιστής • (metarrythmistís) m (plural μεταρρυθμιστές, feminine μεταρρυθμίστρια)
- reformer, reformist
- (religion) follower of the Reformation
Declension
Declension of μεταρρυθμιστής
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | μεταρρυθμιστής • | μεταρρυθμιστές • |
genitive | μεταρρυθμιστή • | μεταρρυθμιστών • |
accusative | μεταρρυθμιστή • | μεταρρυθμιστές • |
vocative | μεταρρυθμιστή • | μεταρρυθμιστές • |