νεκροταφείο

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Greek[edit]

Etymology[edit]

νεκρο- (nekro-, dead) +‎ τάφος (táfos, grave) +‎ -είο (-eío). First attested 1833.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /nɛkɾotaˈfio/
  • Hyphenation: νε‧κρο‧τα‧φεί‧ο

Noun[edit]

νεκροταφείο (nekrotafeíon (plural νεκροταφεία)

  1. graveyard, cemetery (place where the dead are buried)
    Η διάσημη ηθοποιός θα ταφεί αύριο στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.I diásimi ithopoiós tha tafeí ávrio sto Próto Nekrotafeío Athinón.The famous actress will be laid to rest tomorrow in the First Cemetery of Athens.
  2. (humorous, figuratively) deathly silent place
    Για βάλε λίγη μουσική, είναι σκέτο νεκροταφείο εδώ μέσα!Gia vále lígi mousikí, eínai skéto nekrotafeío edó mésa!Put on some music will you, it's like a graveyard in here!
  3. (figuratively, by extension) graveyard (final storage place for things that are no longer useful or useable)
    Το παλιό μου αμάξι πήγε στο νεκροταφείο αυτοκινήτων.To palió mou amáxi píge sto nekrotafeío aftokiníton.My old car went to the car graveyard (ie car junkyard)

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Further reading[edit]