παροξύτονος

Ancient Greek

Etymology

From πᾰρᾰ- (pără-, “next to”) +‎ ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos, “oxytone”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pa.rok.sý.to.nos/ → /pa.rokˈsy.to.nos/ → /pa.rokˈsi.to.nos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pa.rok.sý.to.nos/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pa.rokˈsi.to.nos/

Adjective

πᾰροξῠ́τονος • (păroxŭ́tonos) m or f (neuter πᾰροξῠ́τονον); second declension

1. (grammar) paroxytone

Declension

Second declension of πᾰροξῠ́τονος; πᾰροξῠ́τονον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		πᾰροξῠ́τονος păroxŭ́tonos		πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠ́τονοι păroxŭ́tonoi		πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă
Genitive		πᾰροξῠτόνου păroxŭtónou		πᾰροξῠτόνου păroxŭtónou		πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin		πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin		πᾰροξῠτόνων păroxŭtónōn		πᾰροξῠτόνων păroxŭtónōn
Dative		πᾰροξῠτόνῳ păroxŭtónōi		πᾰροξῠτόνῳ păroxŭtónōi		πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin		πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin		πᾰροξῠτόνοις păroxŭtónois		πᾰροξῠτόνοις păroxŭtónois
Accusative		πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon		πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠτόνους păroxŭtónous		πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă
Vocative		πᾰροξῠ́τονε păroxŭ́tone		πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō		πᾰροξῠ́τονοι păroxŭ́tonoi		πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		πᾰροξῠτόνως păroxŭtónōs				—				—
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• πᾰροξῠτονέω (păroxŭtonéō)
• πᾰροξῠτόνησῐς (păroxŭtónēsĭs)
• πᾰροξῠτονητέον (păroxŭtonētéon)
• πᾰροξῠτονῶ (păroxŭtonô)
• πᾰροξῠτόνως (păroxŭtónōs)
• προπᾰροξῠτονέω (propăroxŭtonéō)
• προπᾰροξῠτόνησῐς (propăroxŭtónēsĭs)
• προπᾰροξῠτονητέον (propăroxŭtonētéon)
• προπᾰροξῠ́τονος (propăroxŭ́tonos)
• προπᾰροξῠτονῶ (propăroxŭtonô)
• προπᾰροξῠτόνως (propăroxŭtónōs)

Related terms

• ᾰ̓πᾰρόξῠντος (ăpăróxŭntos)
• βᾰρῠ́τονος (bărŭ́tonos)
• δῐᾰπᾰροξῡ́νω (dĭăpăroxū́nō)
• ἐπῐπᾰροξῡ́νω (epĭpăroxū́nō)
• εὐπᾰρόξῠντος (eupăróxŭntos)
• ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos)
• πᾰροξῐ́ζω (păroxĭ́zō)
• πᾰροξῐ́ς (păroxĭ́s)
• πᾰροξῠντέον (păroxŭntéon)
• πᾰροξῠντής (păroxŭntḗs)
• πᾰροξῠντῐκός (păroxŭntĭkós)
• πᾰροξῠντῐκῶς (păroxŭntĭkôs)
• πᾰροξῡ́νω (păroxū́nō)
• πᾰ́ροξῠς (pắroxŭs)
• πᾰροξῠσμός (păroxŭsmós)
• προπᾰροξῡ́νω (propăroxū́nō)
• προσπᾰροξῡ́νω (prospăroxū́nō)
• σῠμπᾰροξῡ́νω (sŭmpăroxū́nō)

References

• “παροξύτονος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• παροξύτονος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

Greek

Etymology

From Ancient Greek.

Adjective

παροξύτονος • (paroxýtonos) m (feminine παροξύτονη, neuter παροξύτονο)

1. (grammar, linguistics) paroxytone, (of a word) having a stressed penultimate

Declension

Declension of παροξύτονος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	παροξύτονος (paroxýtonos)	παροξύτονη (paroxýtoni)	παροξύτονο (paroxýtono)		παροξύτονοι (paroxýtonoi)	παροξύτονες (paroxýtones)	παροξύτονα (paroxýtona)
genitive	παροξύτονου (paroxýtonou)	παροξύτονης (paroxýtonis)	παροξύτονου (paroxýtonou)		παροξύτονων (paroxýtonon)	παροξύτονων (paroxýtonon)	παροξύτονων (paroxýtonon)
accusative	παροξύτονο (paroxýtono)	παροξύτονη (paroxýtoni)	παροξύτονο (paroxýtono)		παροξύτονους (paroxýtonous)	παροξύτονες (paroxýtones)	παροξύτονα (paroxýtona)
vocative	παροξύτονε (paroxýtone)	παροξύτονη (paroxýtoni)	παροξύτονο (paroxýtono)		παροξύτονοι (paroxýtonoi)	παροξύτονες (paroxýtones)	παροξύτονα (paroxýtona)

See also

• βαρύτονος (varýtonos, “barytone”)
• οξύτονος (oxýtonos, “oxytone”)
• προπαροξύτονος (proparoxýtonos, “proparoxytone”)