σάλιο

Greek

Etymology

From Byzantine Greek σάλιον (sálion), from an unattested *σιάλιον (*siálion, “saliva”) with elision of -ιά- (-iá-) > -ά- (-á-), itself a diminutive formation from Ancient Greek σίαλον (síalon, “spittle, saliva”), perhaps with some phonetic conflation from σίαλος (síalos, “fat pig; grease”).

Noun

σάλιο • (sálio) n (plural σάλια)

1. (informal): saliva, spit

   Synonym: (formal) σίελος (síelos)

Declension

Declension of σάλιο

	singular	plural
nominative	σάλιο (sálio)	σάλια (sália)
genitive	σάλιου (sáliou)	σάλιων (sálion)
accusative	σάλιο (sálio)	σάλια (sália)
vocative	σάλιο (sálio)	σάλια (sália)

the genitive plural form is uncommon

Derived terms

• ασάλιωτος (asáliotos, “not salivating”, adjective)
• σάλιαγκας m (sáliagkas, “snail”)
• σαλιάζω (saliázo, “to salivate”)
• σαλιάρα (saliára)
• σαλιάρης f (saliáris, “dribbler”)
• σαλιαρίζω (saliarízo)
• σαλιάρισμα (saliárisma)
• σάλιωμα n (sálioma, “licking”)
• σαλιώνω (salióno, “to lick”)

Related terms

• σίελος (síelos)

Further reading

• σάλιο, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
• σάλιο on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el