σταθερός
Greek
Adjective
σταθερός • (statherós) m (feminine σταθερή, neuter σταθερό)
Declension
Declension of σταθερός
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | σταθερός • | σταθερή • | σταθερό • | σταθεροί • | σταθερές • | σταθερά • |
genitive | σταθερού • | σταθερής • | σταθερού • | σταθερών • | σταθερών • | σταθερών • |
accusative | σταθερό • | σταθερή • | σταθερό • | σταθερούς • | σταθερές • | σταθερά • |
vocative | σταθερέ • | σταθερή • | σταθερό • | σταθεροί • | σταθερές • | σταθερά • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σταθερός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σταθερός, etc.) | |||||
notes | σταθερά: learned form of the feminine |
Degrees of comparison by suffixation