συνεργός

Ancient Greek

Etymology

From συν- (sun-) +‎ ἔργον (érgon) +‎ -ος (-os).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sy.ner.ɡós/ → /sy.nerˈɣos/ → /si.nerˈɣos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sy.ner.ɡós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /sy.nerˈɡos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /sy.nerˈɣos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /sy.nerˈɣos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /si.nerˈɣos/

Adjective

σῠνεργός • (sŭnergós) m or f (neuter σῠνεργόν); second declension

1. working together, joining or helping in work
2. (nominalized, masculine) helper, helpmate, coadjutor, accomplice
3. having the same trade (as another)
4. (nominalized, masculine) workfellow, coworker, colleague

For quotations using this term, see Citations:συνεργός.

Declension

Second declension of σῠνεργός; σῠνεργόν (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		σῠνεργός sŭnergós		σῠνεργόν sŭnergón		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργοί sŭnergoí		σῠνεργᾰ́ sŭnergắ
Genitive		σῠνεργοῦ sŭnergoû		σῠνεργοῦ sŭnergoû		σῠνεργοῖν sŭnergoîn		σῠνεργοῖν sŭnergoîn		σῠνεργῶν sŭnergôn		σῠνεργῶν sŭnergôn
Dative		σῠνεργῷ sŭnergōî		σῠνεργῷ sŭnergōî		σῠνεργοῖν sŭnergoîn		σῠνεργοῖν sŭnergoîn		σῠνεργοῖς sŭnergoîs		σῠνεργοῖς sŭnergoîs
Accusative		σῠνεργόν sŭnergón		σῠνεργόν sŭnergón		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργούς sŭnergoús		σῠνεργᾰ́ sŭnergắ
Vocative		σῠνεργέ sŭnergé		σῠνεργόν sŭnergón		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργώ sŭnergṓ		σῠνεργοί sŭnergoí		σῠνεργᾰ́ sŭnergắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		σῠνεργῶς sŭnergôs				σῠνεργότερος sŭnergóteros				σῠνεργότᾰτος sŭnergótătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• ἀποσυνεργέω (aposunergéō)
• ἀποσυνέργησις (aposunérgēsis)
• ἀσυνέργητος (asunérgētos)
• ἐπισυνεργέω (episunergéō)
• συνεργάζομαι (sunergázomai)
• συνεργασίᾱ (sunergasíā)
• συνεργάτης (sunergátēs)
• συνεργατίνης (sunergatínēs)
• συνεργάτις (sunergátis)
• συνέργειον (sunérgeion)
• συνεργέω (sunergéō)
• συνέργημα (sunérgēma)
• συνεργητέον (sunergētéon)
• συνεργήτης (sunergḗtēs)
• συνεργητικός (sunergētikós)
• συνεργίᾱ (sunergíā)
• συνέργιον (sunérgion)
• συνεργολάβος (sunergolábos)
• σύνεργον (súnergon)
• συνεργοπονέω (sunergoponéō)
• συνέργω (sunérgō)

Descendants

• Greek: συνεργός (synergós)
• → Translingual: Synergus

Further reading

• συνεργός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• συνεργός, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
• “συνεργός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• συνεργός in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “συνεργός”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G4904 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • accomplice idem, page 6.
  • agent idem, page 18.
  • assistant idem, page 46.
  • associate idem, page 46.
  • co-operator idem, page 140.
  • coadjutor idem, page 140.
  • collaborator idem, page 142.
  • companion idem, page 149.
  • fellow idem, page 314.
  • helper idem, page 395.
  • labourer idem, page 473.
  • mate idem, page 517.
  • partner idem, page 595.
  • sharer idem, page 762.

Greek

Etymology

From Ancient Greek συνεργός (sunergós). By surface analysis, συν- (syn-) +‎ έργο (érgo) +‎ -ος (-os).

Pronunciation

• IPA^(key): [sinerˈɣos]
• Hyphenation: συ‧νε‧ργός

Noun

συνεργός • (synergós) m or f (plural συνεργοί)

1. coworker
2. working together
3. (law) accessory
4. accomplice (associate in the commission of a crime)

Declension

Declension of συνεργός

	singular	plural
nominative	συνεργός (synergós)	συνεργοί (synergoí)
genitive	συνεργού (synergoú)	συνεργών (synergón)
accusative	συνεργό (synergó)	συνεργούς (synergoús)
vocative	συνεργέ (synergé)	συνεργοί (synergoí)

Synonyms

• (accomplice): συνεργάτης m (synergátis)

Related terms

• see: συνεργία f (synergía, “collaboration”)