φυτόν

Ancient Greek

Etymology

From φῠτός (phŭtós, “natural; which has grown naturally”), from φύω (phúō, “to generate; cause to grow”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pʰy.tón/ → /ɸyˈton/ → /fiˈton/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pʰy.tón/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pʰyˈton/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ɸyˈton/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /fyˈton/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /fiˈton/

Adjective

φῠτόν • (phŭtón)

1. inflection of φῠτός (phŭtós):
   1. masculine accusative singular
   2. neuter nominative/accusative/vocative singular

Noun

φῠτόν • (phŭtón) n (genitive φῠτοῦ); second declension

1. plant; tree
2. creature
3. child; descendant

Declension

Second declension of τὸ φῠτόν; τοῦ φῠτοῦ (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ φῠτόν tò phŭtón	τὼ φῠτώ tṑ phŭtṓ	τᾰ̀ φῠτᾰ́ tằ phŭtắ
Genitive	τοῦ φῠτοῦ toû phŭtoû	τοῖν φῠτοῖν toîn phŭtoîn	τῶν φῠτῶν tôn phŭtôn
Dative	τῷ φῠτῷ tōî phŭtōî	τοῖν φῠτοῖν toîn phŭtoîn	τοῖς φῠτοῖς toîs phŭtoîs
Accusative	τὸ φῠτόν tò phŭtón	τὼ φῠτώ tṑ phŭtṓ	τᾰ̀ φῠτᾰ́ tằ phŭtắ
Vocative	φῠτόν phŭtón	φῠτώ phŭtṓ	φῠτᾰ́ phŭtắ
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• ἀρκόφῠτον (arkóphŭton)
• γάφῠτον (gáphŭton)
• γλῠκῠ́φῠτον (glŭkŭ́phŭton)
• ἔκφῠτον (ékphŭton)
• ἐλαιόφῠτον (elaióphŭton)
• ἔμφῠτον (émphŭton)
• ἑτερόφῠτον (heteróphŭton)
• ζῳόφῠτον (zōióphŭton)
• ἡλῐόφῠτον (hēlĭóphŭton)
• ἰδιόφῠτον (idióphŭton)
• κιτρόφῠτον (kitróphŭton)
• μελισσόφῠτον (melissóphŭton)
• ξῠλόφῠτον (xŭlóphŭton)
• ὁλόφῠτον (holóphŭton)
• σῠ́μφῠτον (sŭ́mphŭton)

Related terms

• ἁγνόφυτος (hagnóphutos)
• ἀγχίφυτος (ankhíphutos)
• ἀεξίφυτος (aexíphutos)
• αἰνόφυτος (ainóphutos)
• ἀλωόφυτος (alōóphutos)
• ἁλωόφυτος (halōóphutos)
• ἀμπελόφυτος (ampelóphutos)
• Ἄμφυτος (Ámphutos)
• ἀνθρωπόφυτος (anthrōpóphutos)
• ἀντίφυτος (antíphutos)
• ἀρτίφυτος (artíphutos)
• ἀσύμφυτος (asúmphutos)
• αὐξίφυτος (auxíphutos)
• αὐτόφῠτος (autóphŭtos)
• γάφυτος (gáphutos)
• δενδρόφυτος (dendróphutos)
• δυσσύμφυτος (dussúmphutos)
• ἔκφυτος (ékphutos)
• ἐλαιόφυτος (elaióphutos)
• ἔμφυτος (émphutos)
• ἑτερόφυτος (heteróphutos)
• εὐθαλόφυτος (euthalóphutos)
• εὐπρόσφυτος (euprósphutos)
• εὐσυμπερίφυτος (eusumperíphutos)
• εὐσύμφυτος (eusúmphutos)
• εὔφυτος (eúphutos)
• ζῳόφυτος (zōióphutos)
• ζωόφυτος (zōóphutos)
• ζώφυτος (zṓphutos)
• θεοσύμφυτος (theosúmphutos)
• θεόφυτος (theóphutos)
• καλλίφυτος (kallíphutos)
• κατάφυτος (katáphutos)
• μετέμφυτος (metémphutos)
• νεόφυτος (neóphutos)
• ὀδοντόφυτος (odontóphutos)
• οἰνόφυτος (oinóphutos)
• οἰνοφύτος (oinophútos)
• ὁμόφυτος (homóphutos)
• ὀρεσσίφυτος (oressíphutos)
• οὐρανόφυτος (ouranóphutos)
• παλαίφυτος (palaíphutos)
• πάμφυτος (pámphutos)
• πανέμφυτος (panémphutos)
• παράφυτος (paráphutos)
• παρθενόφυτος (parthenóphutos)
• περίφυτος (períphutos)
• πολύφυτος (polúphutos)
• πορφυρόφυτος (porphuróphutos)
• πρόσφυτος (prósphutos)
• πρωτόφυτος (prōtóphutos)
• πτερόφυτος (pteróphutos)
• ῥιζόφυτος (rhizóphutos)
• σύμφυτος (súmphutos)
• φῖτῠ (phîtŭ)
• φῑ́τῡμᾰ (phī́tūmă)
• φῑτῠ́ω (phītŭ́ō)
• φοινικόφυτος (phoinikóphutos)
• φῠσῐκός (phŭsĭkós)
• φῠ́σῐς (phŭ́sĭs)
• φῠτᾰγωγέω (phŭtăgōgéō)
• φῠτᾰλῐᾱ́ (phŭtălĭā́)
• φῠτᾰλῐ́ᾱ (phŭtălĭ́ā)
• Φῠτᾰλῐ́δαι (Phŭtălĭ́dai)
• φῠτᾰλῐ́ζω (phŭtălĭ́zō)
• φῠτᾰλῐ́η (phŭtălĭ́ē)
• φῠτᾰλῐή (phŭtălĭḗ)
• φῠτᾰ́λῐμος (phŭtắlĭmos)
• φῠτᾰ́λῐος (phŭtắlĭos)
• φῠτᾰ́λμῐον (phŭtắlmĭon)
• φῠτᾰ́λμῐος (phŭtắlmĭos)
• Φῠ́τᾰλος (Phŭ́tălos)
• φῠτᾰ́νη (phŭtắnē)
• φῠτᾰρῐ́δῐον (phŭtărĭ́dĭon)
• φῠτᾰ́ρῐον (phŭtắrĭon)
• φῠτᾰ́ς (phŭtắs)
• φῠτᾰ́ω (phŭtắō)
• φῠτείᾱ (phŭteíā)
• φῠ́τειρον (phŭ́teiron)
• φῠ́τευμᾱ (phŭ́teumā)
• φῠτεύσᾱς (phŭteúsās)
• φῠτεύσῐμος (phŭteúsĭmos)
• φῠ́τευσῐς (phŭ́teusĭs)
• φῠτευτέον (phŭteutéon)
• φῠτευτήρῐον (phŭteutḗrĭon)
• φῠτευτής (phŭteutḗs)
• φῠτευτῐκός (phŭteutĭkós)
• φῠτευτός (phŭteutós)
• φῠτεύω (phŭteúō)
• φῠτηκομέω (phŭtēkoméō)
• φῠτηκομῐ́ᾱ (phŭtēkomĭ́ā)
• φῠτηκόμος (phŭtēkómos)
• φῠτήκομος (phŭtḗkomos)
• φῠτήρ (phŭtḗr)
• Φῠτῐ́ᾱ (Phŭtĭ́ā)
• φῠτῐαῖος (phŭtĭaîos)
• φῠτῐκόν (phŭtĭkón)
• φῠτῐκός (phŭtĭkós)
• φῠτῐκῶς (phŭtĭkôs)
• φῠ́τῐος (phŭ́tĭos)
• φῠ́τλᾱ (phŭ́tlā)
• φῠ́τλη (phŭ́tlē)
• φῠ́τλον (phŭ́tlon)
• φῠτοβᾰσῐ́λᾱ (phŭtobăsĭ́lā)
• φῠτοβᾰσῐ́λειον (phŭtobăsĭ́leion)
• φῠτοειδῶς (phŭtoeidôs)
• φῠτοεργείη (phŭtoergeíē)
• φῠτοεργός (phŭtoergós)
• φῠτοκομέω (phŭtokoméō)
• φῠτοκόμῐᾰ (phŭtokómĭă)
• φῠτοκομῐ́ᾱ (phŭtokomĭ́ā)
• φῠτοκομῐ́ζω (phŭtokomĭ́zō)
• φῠτοκόμος (phŭtokómos)
• φῠτόν (phŭtón)
• φῠτόομαι (phŭtóomai)
• φῠτόπλοκος (phŭtóplokos)
• φῠτοσκᾰφῐ́ᾱ (phŭtoskăphĭ́ā)
• φῠτοσκᾰφῐ́η (phŭtoskăphĭ́ē)
• φῠτοσκᾰ́φος (phŭtoskắphos)
• φῠτόσκᾰφος (phŭtóskăphos)
• φῠτοσπορῐ́ᾱ (phŭtosporĭ́ā)
• φῠτοσπόρος (phŭtospóros)
• φῠτοτροφέομαι (phŭtotrophéomai)
• φῠτοτροφέω (phŭtotrophéō)
• φῠτοτροφῐ́ᾱ (phŭtotrophĭ́ā)
• φῠτοτρόφος (phŭtotróphos)
• φῠτουργεῖον (phŭtourgeîon)
• φῠτουργέω (phŭtourgéō)
• φῠτούργημᾱ (phŭtoúrgēmā)
• φῠτουργῐ́ᾱ (phŭtourgĭ́ā)
• φῠτουργῐκός (phŭtourgĭkós)
• φῠτουργῐκῶς (phŭtourgĭkôs)
• φῠτούργῐον (phŭtoúrgĭon)
• φῠτουργός (phŭtourgós)
• φῠτούρῐον (phŭtoúrĭon)
• φῠτοφόρος (phŭtophóros)
• φῠτοφῠ́λᾰξ (phŭtophŭ́lăx)
• φῠτόω (phŭtóō)
• φῠτρόομαι (phŭtróomai)
• φῠτώδης (phŭtṓdēs)
• φῠτών (phŭtṓn)
• φῠτώνῠμος (phŭtṓnŭmos)
• φῠ́τωρ (phŭ́tōr)
• φῠτώρειον (phŭtṓreion)
• φῠτώρῐον (phŭtṓrĭon)
• ψιλόφυτος (psilóphutos)

Descendants

• Greek: φυτό n (fytó)
• → Catalan: -fit
• → English: phyto-, -phyte
• → Irish: -fít
• → Polish: -fit
• → Ottoman Turkish: فدان (fidan)
  • Turkish: fidan, Fidan
  • → Armenian: ֆիդան (fidan), ֆիտան (fitan), Ֆիդան (Fidan), Ֆիդանյան (Fidanyan)
  • → Azerbaijani: fidan, Fidan
  • → Greek: φιντάνι n (fintáni) (reborrowing)

Further reading

• “φυτόν”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “φυτόν”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “φυτόν”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• φυτόν in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• φυτόν in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “φυτόν”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • creature idem, page 183.
  • herb idem, page 397.
  • offspring idem, page 571.
  • plant idem, page 617.
  • progeny idem, page 653.
  • sapling idem, page 734.
  • scion idem, page 740.
  • seedling idem, page 749.
  • thing idem, page 867.
  • tree idem, page 893.
  • vegetable idem, page 945.
  • weed idem, page 972.