пријател

See also: пријатељ

Macedonian

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *prijateľь.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈpri(j)atɛɫ]

• Audio:

  (file)

Noun

пријател • (prijatel) m (plural пријатели, feminine пријателка, relational adjective пријателски, diminutive пријателче)

1. friend, pal, mate

Declension

Declension of пријател

	singular	plural
indefinite	пријател (prijatel)	пријатели (prijateli)
definite unspecified	пријателот (prijatelot)	пријателите (prijatelite)
definite proximal	пријателов (prijatelov)	пријателиве (prijatelive)
definite distal	пријателон (prijatelon)	пријателине (prijateline)
vocative	пријателу (prijatelu)	пријатели (prijateli)
count form	—	пријатела (prijatela)