приꙗзнь

See also: приязнь

Old Church Slavonic

Etymology

From Proto-Slavic *prijàznь, from Proto-Indo-European *priH- (“to love”).

Noun

приꙗзнь • (prijaznĭ) f

1. friendship
2. fidelity

Declension

Declension of приꙗзнь (i-stem)

	singular	dual	plural
nominative	приꙗзнь prijaznĭ	приꙗзни prijazni	приꙗзни prijazni
genitive	приꙗзни prijazni	приꙗзнью, приꙗзнию prijaznĭju, prijazniju	приꙗзньи, приꙗзнии prijaznĭi, prijaznii
dative	приꙗзни prijazni	приꙗзньма prijaznĭma	приꙗзньмъ prijaznĭmŭ
accusative	приꙗзнь prijaznĭ	приꙗзни prijazni	приꙗзни prijazni
instrumental	приꙗзньѭ, приꙗзниѭ prijaznĭjǫ, prijaznijǫ	приꙗзньма prijaznĭma	приꙗзньми prijaznĭmi
locative	приꙗзни prijazni	приꙗзнью, приꙗзнию prijaznĭju, prijazniju	приꙗзньхъ prijaznĭxŭ
vocative	приꙗзни prijazni	приꙗзни prijazni	приꙗзньѥ, приꙗзниѥ prijaznĭje, prijaznije

Antonyms

• неприꙗзнь (neprijaznĭ)