із

See also: Appendix:Variations of "iz"

Kazakh

із

Etymology

From Proto-Turkic *īŕ (“trace; furrow”).

Cognate with Old Uyghur [script needed] (iz, “footmark, footprint”); Uzbek iz (“footmark, footprint”), Turkish iz (“footmark, footprint”), Tuvan ис (is, “footmark, footprint”), etc.

Pronunciation

• IPA^(key): [ɘz]

Noun

із • (ız)

1. footprint
2. sign, imprint, track
   • 1974, G. M. Musrepov, Ұлпан [Ulpan]:

     Олар да Ұлпанның жүзінен күйініш іздерін көре алмады.

     Olar da Ūlpannyñ jüzınen küiınış ızderın köre almady.

     They also couldn't see signs of sadness on Ulpan's face.

Declension

Declension of із

	singular	plural
nominative	із (ız)	іздер (ızder)
genitive	іздің (ızdıñ)	іздердің (ızderdıñ)
dative	ізге (ızge)	іздерге (ızderge)
accusative	ізді (ızdı)	іздерді (ızderdı)
locative	ізде (ızde)	іздерде (ızderde)
ablative	ізден (ızden)	іздерден (ızderden)
instrumental	ізбен (ızben)	іздермен (ızdermen)
similative	іздей (ızdei)	іздердей (ızderdei)

Derived terms

• іздеу (ızdeu)
• ізді (ızdı)
• іздік (ızdık)
• ізсіз (ızsız)
• ізші (ızşı)
• ізшіл (ızşıl), ізшілдік (ızşıldık)

Ukrainian

Pronunciation

• IPA^(key): [iz]

• Audio:

  (file)

Preposition

із • (iz)

1. alternative form of з (z)

Usage notes

із is used before words that begin with a single sibilant fricative consonant (letters с (s), з (z), ш (š), ж (ž)) and between consonants.