կամիմ
Old Armenian
Alternative forms
- կամենամ (kamenam) — post-Classical
Etymology
From կամք (kamkʻ).
Verb
կամիմ • (kamim)
- to will, to want, to intend, to mean
- կամել ընդ ― kamel ənd ― to like, to wish, to please; to be pleased with
Conjugation
participletr=kamecʿealPlease see Module:checkparams for help with this warning.
mediopassive
infinitive | կամել, կամիլ* (kamel, kamil*) | participle | կամեցեալ (kamecʻeal) | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
causative | կամեցուցանեմ (kamecʻucʻanem) | aorist stem | կամեց- (kamecʻ-) | ||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | կամիմ (kamim) | կամիս (kamis) | կամի (kami) | կամիմք (kamimkʻ) | կամիք (kamikʻ) | կամին (kamin) | |
imperfect | կամէի (kamēi) | կամէիր (kamēir) | կամէր, կամիւր (kamēr, kamiwr) | կամէաք (kamēakʻ) | կամէիք (kamēikʻ) | կամէին (kamēin) | |
aorist | կամեցայ (kamecʻay) | կամեցար (kamecʻar) | կամեցաւ (kamecʻaw) | կամեցաք (kamecʻakʻ) | կամեցայք (kamecʻaykʻ) | կամեցան (kamecʻan) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | կամիցիմ (kamicʻim) | կամիցիս (kamicʻis) | կամիցի (kamicʻi) | կամիցիմք (kamicʻimkʻ) | կամիցիք (kamicʻikʻ) | կամիցին (kamicʻin) | |
aorist | կամեցայց (kamecʻaycʻ) | կամեսցիս (kamescʻis) | կամեսցի (kamescʻi) | կամեսցուք (kamescʻukʻ) | կամեսջիք (kamesǰikʻ) | կամեսցին (kamescʻin) | |
imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
imperative | — | կամեա՛ց (kameácʻ) | — | — | կամեցարո՛ւք (kamecʻarúkʻ) | — | |
cohortative | — | կամեսջի՛ր (kamesǰír) | — | — | կամեսջի՛ք (kamesǰíkʻ) | — | |
prohibitive | — | մի՛ կամիր (mí kamir) | — | — | մի՛ կամիք (mí kamikʻ) | — | |
*post-classical |
Descendants
- Armenian: կամենալ (kamenal)
References
- Petrosean, Matatʻeay (1879) “կամիմ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy