Jump to content

أنعم

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]
Root
ن ع م (n ʕ m)
11 terms

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    أَنْعَمَ (ʔanʕama) IV (non-past يُنْعِمُ (yunʕimu), verbal noun إِنْعَام (ʔinʕām))

    1. to make good, nice
    2. to bestow, to confer (على - upon)
      اللهُ يُنْعِمُ عَلَيْنَا بِنِعْمَةِ الصِّحَّةِ وَالْأَمَانِ.
      allāhu yunʕimu ʕalaynā biniʕmati ṣ-ṣiḥḥati wālʔamāni.
      God bestows upon us the blessings of health and safety.
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of أَنْعَمَ (IV, sound, full passive, verbal noun إِنْعَام)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    إِنْعَام
    ʔinʕām
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مُنْعِم
    munʕim
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مُنْعَم
    munʕam
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m أَنْعَمْتُ
    ʔanʕamtu
    أَنْعَمْتَ
    ʔanʕamta
    أَنْعَمَ
    ʔanʕama
    أَنْعَمْتُمَا
    ʔanʕamtumā
    أَنْعَمَا
    ʔanʕamā
    أَنْعَمْنَا
    ʔanʕamnā
    أَنْعَمْتُمْ
    ʔanʕamtum
    أَنْعَمُوا
    ʔanʕamū
    f أَنْعَمْتِ
    ʔanʕamti
    أَنْعَمَتْ
    ʔanʕamat
    أَنْعَمَتَا
    ʔanʕamatā
    أَنْعَمْتُنَّ
    ʔanʕamtunna
    أَنْعَمْنَ
    ʔanʕamna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنْعِمُ
    ʔunʕimu
    تُنْعِمُ
    tunʕimu
    يُنْعِمُ
    yunʕimu
    تُنْعِمَانِ
    tunʕimāni
    يُنْعِمَانِ
    yunʕimāni
    نُنْعِمُ
    nunʕimu
    تُنْعِمُونَ
    tunʕimūna
    يُنْعِمُونَ
    yunʕimūna
    f تُنْعِمِينَ
    tunʕimīna
    تُنْعِمُ
    tunʕimu
    تُنْعِمَانِ
    tunʕimāni
    تُنْعِمْنَ
    tunʕimna
    يُنْعِمْنَ
    yunʕimna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنْعِمَ
    ʔunʕima
    تُنْعِمَ
    tunʕima
    يُنْعِمَ
    yunʕima
    تُنْعِمَا
    tunʕimā
    يُنْعِمَا
    yunʕimā
    نُنْعِمَ
    nunʕima
    تُنْعِمُوا
    tunʕimū
    يُنْعِمُوا
    yunʕimū
    f تُنْعِمِي
    tunʕimī
    تُنْعِمَ
    tunʕima
    تُنْعِمَا
    tunʕimā
    تُنْعِمْنَ
    tunʕimna
    يُنْعِمْنَ
    yunʕimna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنْعِمْ
    ʔunʕim
    تُنْعِمْ
    tunʕim
    يُنْعِمْ
    yunʕim
    تُنْعِمَا
    tunʕimā
    يُنْعِمَا
    yunʕimā
    نُنْعِمْ
    nunʕim
    تُنْعِمُوا
    tunʕimū
    يُنْعِمُوا
    yunʕimū
    f تُنْعِمِي
    tunʕimī
    تُنْعِمْ
    tunʕim
    تُنْعِمَا
    tunʕimā
    تُنْعِمْنَ
    tunʕimna
    يُنْعِمْنَ
    yunʕimna
    imperative
    الْأَمْر
    m أَنْعِمْ
    ʔanʕim
    أَنْعِمَا
    ʔanʕimā
    أَنْعِمُوا
    ʔanʕimū
    f أَنْعِمِي
    ʔanʕimī
    أَنْعِمْنَ
    ʔanʕimna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m أُنْعِمْتُ
    ʔunʕimtu
    أُنْعِمْتَ
    ʔunʕimta
    أُنْعِمَ
    ʔunʕima
    أُنْعِمْتُمَا
    ʔunʕimtumā
    أُنْعِمَا
    ʔunʕimā
    أُنْعِمْنَا
    ʔunʕimnā
    أُنْعِمْتُمْ
    ʔunʕimtum
    أُنْعِمُوا
    ʔunʕimū
    f أُنْعِمْتِ
    ʔunʕimti
    أُنْعِمَتْ
    ʔunʕimat
    أُنْعِمَتَا
    ʔunʕimatā
    أُنْعِمْتُنَّ
    ʔunʕimtunna
    أُنْعِمْنَ
    ʔunʕimna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنْعَمُ
    ʔunʕamu
    تُنْعَمُ
    tunʕamu
    يُنْعَمُ
    yunʕamu
    تُنْعَمَانِ
    tunʕamāni
    يُنْعَمَانِ
    yunʕamāni
    نُنْعَمُ
    nunʕamu
    تُنْعَمُونَ
    tunʕamūna
    يُنْعَمُونَ
    yunʕamūna
    f تُنْعَمِينَ
    tunʕamīna
    تُنْعَمُ
    tunʕamu
    تُنْعَمَانِ
    tunʕamāni
    تُنْعَمْنَ
    tunʕamna
    يُنْعَمْنَ
    yunʕamna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنْعَمَ
    ʔunʕama
    تُنْعَمَ
    tunʕama
    يُنْعَمَ
    yunʕama
    تُنْعَمَا
    tunʕamā
    يُنْعَمَا
    yunʕamā
    نُنْعَمَ
    nunʕama
    تُنْعَمُوا
    tunʕamū
    يُنْعَمُوا
    yunʕamū
    f تُنْعَمِي
    tunʕamī
    تُنْعَمَ
    tunʕama
    تُنْعَمَا
    tunʕamā
    تُنْعَمْنَ
    tunʕamna
    يُنْعَمْنَ
    yunʕamna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنْعَمْ
    ʔunʕam
    تُنْعَمْ
    tunʕam
    يُنْعَمْ
    yunʕam
    تُنْعَمَا
    tunʕamā
    يُنْعَمَا
    yunʕamā
    نُنْعَمْ
    nunʕam
    تُنْعَمُوا
    tunʕamū
    يُنْعَمُوا
    yunʕamū
    f تُنْعَمِي
    tunʕamī
    تُنْعَمْ
    tunʕam
    تُنْعَمَا
    tunʕamā
    تُنْعَمْنَ
    tunʕamna
    يُنْعَمْنَ
    yunʕamna

    Etymology 1.2

    [edit]

    Elative of نَاعِم (nāʕim, soft; smooth).

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    أَنْعَم (ʔanʕam)

    1. elative degree of نَاعِم (nāʕim):
      1. softer; softest
      2. smoother; smoothest
    Declension
    [edit]
    Declension of adjective أَنْعَم (ʔanʕam)
    singular masculine feminine
    basic singular diptote singular invariable
    indefinite definite indefinite definite
    informal أَنْعَم
    ʔanʕam
    الْأَنْعَم
    al-ʔanʕam
    نُعْمَى
    nuʕmā
    النُّعْمَى
    an-nuʕmā
    nominative أَنْعَمُ
    ʔanʕamu
    الْأَنْعَمُ
    al-ʔanʕamu
    نُعْمَى
    nuʕmā
    النُّعْمَى
    an-nuʕmā
    accusative أَنْعَمَ
    ʔanʕama
    الْأَنْعَمَ
    al-ʔanʕama
    نُعْمَى
    nuʕmā
    النُّعْمَى
    an-nuʕmā
    genitive أَنْعَمَ
    ʔanʕama
    الْأَنْعَمِ
    al-ʔanʕami
    نُعْمَى
    nuʕmā
    النُّعْمَى
    an-nuʕmā
    dual masculine feminine
    indefinite definite indefinite definite
    informal أَنْعَمَيْن
    ʔanʕamayn
    الْأَنْعَمَيْن
    al-ʔanʕamayn
    نُعْمَيَيْن
    nuʕmayayn
    النُّعْمَيَيْن
    an-nuʕmayayn
    nominative أَنْعَمَانِ
    ʔanʕamāni
    الْأَنْعَمَانِ
    al-ʔanʕamāni
    نُعْمَيَانِ
    nuʕmayāni
    النُّعْمَيَانِ
    an-nuʕmayāni
    accusative أَنْعَمَيْنِ
    ʔanʕamayni
    الْأَنْعَمَيْنِ
    al-ʔanʕamayni
    نُعْمَيَيْنِ
    nuʕmayayni
    النُّعْمَيَيْنِ
    an-nuʕmayayni
    genitive أَنْعَمَيْنِ
    ʔanʕamayni
    الْأَنْعَمَيْنِ
    al-ʔanʕamayni
    نُعْمَيَيْنِ
    nuʕmayayni
    النُّعْمَيَيْنِ
    an-nuʕmayayni
    plural masculine feminine
    sound masculine plural‎;
    basic broken plural diptote
    sound feminine plural
    indefinite definite indefinite definite
    informal أَنْعَمِين‎; أَنَاعِم
    ʔanʕamīn‎; ʔanāʕim
    الْأَنْعَمِين‎; الْأَنَاعِم
    al-ʔanʕamīn‎; al-ʔanāʕim
    نُعْمَيَات
    nuʕmayāt
    النُّعْمَيَات
    an-nuʕmayāt
    nominative أَنْعَمُونَ‎; أَنَاعِمُ
    ʔanʕamūna‎; ʔanāʕimu
    الْأَنْعَمُونَ‎; الْأَنَاعِمُ
    al-ʔanʕamūna‎; al-ʔanāʕimu
    نُعْمَيَاتٌ
    nuʕmayātun
    النُّعْمَيَاتُ
    an-nuʕmayātu
    accusative أَنْعَمِينَ‎; أَنَاعِمَ
    ʔanʕamīna‎; ʔanāʕima
    الْأَنْعَمِينَ‎; الْأَنَاعِمَ
    al-ʔanʕamīna‎; al-ʔanāʕima
    نُعْمَيَاتٍ
    nuʕmayātin
    النُّعْمَيَاتِ
    an-nuʕmayāti
    genitive أَنْعَمِينَ‎; أَنَاعِمَ
    ʔanʕamīna‎; ʔanāʕima
    الْأَنْعَمِينَ‎; الْأَنَاعِمِ
    al-ʔanʕamīna‎; al-ʔanāʕimi
    نُعْمَيَاتٍ
    nuʕmayātin
    النُّعْمَيَاتِ
    an-nuʕmayāti
    References
    [edit]
    • Wehr, Hans (1979), “نعم”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

    Etymology 1.3

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    أَنْعُم (ʔanʕum)

    1. plural of نِعْمَة (niʕma)

    South Levantine Arabic

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /ʔan.ʕam/, [ˈʔan.ʕam]
    • Audio (Ramallah):(file)

    Etymology 1

    [edit]

    Learned borrowing from Arabic أَنْعَمَ (ʔanʕama).

    Verb

    [edit]

    أنعم (ʔanʕam) IV (present نبعم (binʕim))

    1. (formal) to confer favour, to bestow favour
      الله ينعم عليك!ʔaḷḷa yinʕim ʕalēk!May God give you pleasure! (response to نعيما (naʕīman))
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of أنعم
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    past m أنعمت (ʔanʕamt) أنعمت (ʔanʕamt) أنعم (ʔanʕam) أنعمنا (ʔanʕamna) أنعمتو (ʔanʕamtu) أنعمو (ʔanʕamu)
    f انعمتي (ʔanʕamti) أنعمت (ʔanʕamat)
    present m بنعم (banʕim) بتنعم (btinʕim) بنعم (binʕim) مننعم (mninʕim) بتنعمو (btinʕimu) بنعمو (binʕimu)
    f بتنعمي (btinʕimi) بتنعم (btinʕim)
    subjunctive m انعم (anʕim) تنعم (tinʕim) ينعم (yinʕim) ننعم (ninʕim) تنعمو (tinʕimu) ينعمو (yinʕimu)
    f تنعمي (tinʕimi) تنعم (tinʕim)
    imperative m انعم (inʕim) انعمو (inʕimu)
    f انعمي (inʕimi)

    Etymology 2

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    أنعم (ʔanʕam)

    1. elative degree of ناعم (nāʕem): softer