بیات

Khalaj

Adjective

بَیات or بَیاتَ (bəyât or biyâta) (definite accusative بِیاتَنؽ or بَیاتؽ, plural بِیاتَلار or بَیاتلار)

1. Arabic spelling of bəyât, biyâta (“stale”)

Old Anatolian Turkish

بیات بوینك طمغاسی

Etymology

By surface analysis, بایـ (bayı-, “to get rich”) +‎ ـات (“-at”). Compare Turkmen baýat

Adjective

بیات • (bayat)

1. rich
2. (God) almighty, omnipotent

Proper noun

بیات • (bayat)

1. Lord, God

   Synonyms: تكری (taŋrı), الله (allāh)

2. Bayat, an Oghuz tribe and a Clan

Descendants

• Azerbaijani: Bayat
• Ottoman Turkish:
  • Turkish: Bayat, bayat
• → English: Bayat
• → Persian: بیات

Further reading

• Bayat (tribe) on Wikipedia.Wikipedia
• Kanar, Mehmet (2018), “bayat”, in Eski Anadolu Türkçesi Sözlüğü [Old Anatolian Turkish Dictionary] (in Turkish), 2nd edition, Istanbul: Say Yayınları
• “bayat”, in XIII. Yüzyılından Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplarından Toplanan Tanıklarıyle Tarama Sözlüğü (Türk Dil Kurumu yayınları; 212)‎^[1] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1977

Persian

Etymology

From Arabic بَائِت (bāʔit), corrupted. Compare Ottoman Turkish بایات (bayat).

Pronunciation

• (Iran, formal) IPA^(key): [bæ.jɒ́ːt̪ʰ]

Readings
Iranian reading?	bayât

Adjective

بیات • (bayât)

1. stale

   نون بیات ― nun-e bayât ― stale bread

Descendants

• → Khalaj: bəyât