Jump to content

تبشير

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ب ش ر (b š r)
16 terms

Etymology

[edit]

Verbal noun of بَشَّرَ (baššara).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

تَبْشِير (tabšīrm

  1. verbal noun of بَشَّرَ (baššara) (form II)
  2. bringing good news
  3. (Christianity) missionaryism

Declension

[edit]
Declension of noun تَبْشِير (tabšīr)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal تَبْشِير
tabšīr
التَّبْشِير
at-tabšīr
تَبْشِير
tabšīr
nominative تَبْشِيرٌ
tabšīrun
التَّبْشِيرُ
at-tabšīru
تَبْشِيرُ
tabšīru
accusative تَبْشِيرًا
tabšīran
التَّبْشِيرَ
at-tabšīra
تَبْشِيرَ
tabšīra
genitive تَبْشِيرٍ
tabšīrin
التَّبْشِيرِ
at-tabšīri
تَبْشِيرِ
tabšīri