شهري

See also: شهری

Arabic

Etymology 1

شَهْر (šahr, “month”) +‎ ـِيّ (-iyy).

Adjective

شَهْرِيّ • (šahriyy) (feminine شَهْرِيَّة (šahriyya), masculine plural شَهْرِيُّون (šahriyyūn), feminine plural شَهْرِيَّات (šahriyyāt))

1. monthly

Declension

Declension of adjective شَهْرِيّ (šahriyy)

singular	masculine		feminine
	basic singular triptote		singular triptote in ـَة (-a)
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	شَهْرِي šahrī	الشَّهْرِي aš-šahrī	شَهْرِيَّة šahriyya	الشَّهْرِيَّة aš-šahriyya
nominative	شَهْرِيٌّ šahriyyun	الشَّهْرِيُّ aš-šahriyyu	شَهْرِيَّةٌ šahriyyatun	الشَّهْرِيَّةُ aš-šahriyyatu
accusative	شَهْرِيًّا šahriyyan	الشَّهْرِيَّ aš-šahriyya	شَهْرِيَّةً šahriyyatan	الشَّهْرِيَّةَ aš-šahriyyata
genitive	شَهْرِيٍّ šahriyyin	الشَّهْرِيِّ aš-šahriyyi	شَهْرِيَّةٍ šahriyyatin	الشَّهْرِيَّةِ aš-šahriyyati
dual	masculine		feminine
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	شَهْرِيَّيْن šahriyyayn	الشَّهْرِيَّيْن aš-šahriyyayn	شَهْرِيَّتَيْن šahriyyatayn	الشَّهْرِيَّتَيْن aš-šahriyyatayn
nominative	شَهْرِيَّانِ šahriyyāni	الشَّهْرِيَّانِ aš-šahriyyāni	شَهْرِيَّتَانِ šahriyyatāni	الشَّهْرِيَّتَانِ aš-šahriyyatāni
accusative	شَهْرِيَّيْنِ šahriyyayni	الشَّهْرِيَّيْنِ aš-šahriyyayni	شَهْرِيَّتَيْنِ šahriyyatayni	الشَّهْرِيَّتَيْنِ aš-šahriyyatayni
genitive	شَهْرِيَّيْنِ šahriyyayni	الشَّهْرِيَّيْنِ aš-šahriyyayni	شَهْرِيَّتَيْنِ šahriyyatayni	الشَّهْرِيَّتَيْنِ aš-šahriyyatayni
plural	masculine		feminine
	sound masculine plural		sound feminine plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	شَهْرِيِّين šahriyyīn	الشَّهْرِيِّين aš-šahriyyīn	شَهْرِيَّات šahriyyāt	الشَّهْرِيَّات aš-šahriyyāt
nominative	شَهْرِيُّونَ šahriyyūna	الشَّهْرِيُّونَ aš-šahriyyūna	شَهْرِيَّاتٌ šahriyyātun	الشَّهْرِيَّاتُ aš-šahriyyātu
accusative	شَهْرِيِّينَ šahriyyīna	الشَّهْرِيِّينَ aš-šahriyyīna	شَهْرِيَّاتٍ šahriyyātin	الشَّهْرِيَّاتِ aš-šahriyyāti
genitive	شَهْرِيِّينَ šahriyyīna	الشَّهْرِيِّينَ aš-šahriyyīna	شَهْرِيَّاتٍ šahriyyātin	الشَّهْرِيَّاتِ aš-šahriyyāti

Etymology 2

Verb

شَهِّرِي • (šahhirī) (form II) /ʃah.hi.riː/

1. second-person feminine singular imperative of شَهَّرَ (šahhara)