Jump to content

طمن

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ط م ن (ṭ m n)
1 term

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

طَمَّنَ (ṭammana) II (non-past يُطَمِّنُ (yuṭamminu), verbal noun تَطْمِين (taṭmīn))

  1. to reassure

Conjugation

[edit]
Conjugation of طَمَّنَ (II, sound, full passive, verbal noun تَطْمِين)
verbal noun
الْمَصْدَر
تَطْمِين
taṭmīn
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُطَمِّن
muṭammin
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُطَمَّن
muṭamman
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m طَمَّنْتُ
ṭammantu
طَمَّنْتَ
ṭammanta
طَمَّنَ
ṭammana
طَمَّنْتُمَا
ṭammantumā
طَمَّنَا
ṭammanā
طَمَّنَّا
ṭammannā
طَمَّنْتُمْ
ṭammantum
طَمَّنُوا
ṭammanū
f طَمَّنْتِ
ṭammanti
طَمَّنَتْ
ṭammanat
طَمَّنَتَا
ṭammanatā
طَمَّنْتُنَّ
ṭammantunna
طَمَّنَّ
ṭammanna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُطَمِّنُ
ʔuṭamminu
تُطَمِّنُ
tuṭamminu
يُطَمِّنُ
yuṭamminu
تُطَمِّنَانِ
tuṭammināni
يُطَمِّنَانِ
yuṭammināni
نُطَمِّنُ
nuṭamminu
تُطَمِّنُونَ
tuṭamminūna
يُطَمِّنُونَ
yuṭamminūna
f تُطَمِّنِينَ
tuṭamminīna
تُطَمِّنُ
tuṭamminu
تُطَمِّنَانِ
tuṭammināni
تُطَمِّنَّ
tuṭamminna
يُطَمِّنَّ
yuṭamminna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُطَمِّنَ
ʔuṭammina
تُطَمِّنَ
tuṭammina
يُطَمِّنَ
yuṭammina
تُطَمِّنَا
tuṭamminā
يُطَمِّنَا
yuṭamminā
نُطَمِّنَ
nuṭammina
تُطَمِّنُوا
tuṭamminū
يُطَمِّنُوا
yuṭamminū
f تُطَمِّنِي
tuṭamminī
تُطَمِّنَ
tuṭammina
تُطَمِّنَا
tuṭamminā
تُطَمِّنَّ
tuṭamminna
يُطَمِّنَّ
yuṭamminna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُطَمِّنْ
ʔuṭammin
تُطَمِّنْ
tuṭammin
يُطَمِّنْ
yuṭammin
تُطَمِّنَا
tuṭamminā
يُطَمِّنَا
yuṭamminā
نُطَمِّنْ
nuṭammin
تُطَمِّنُوا
tuṭamminū
يُطَمِّنُوا
yuṭamminū
f تُطَمِّنِي
tuṭamminī
تُطَمِّنْ
tuṭammin
تُطَمِّنَا
tuṭamminā
تُطَمِّنَّ
tuṭamminna
يُطَمِّنَّ
yuṭamminna
imperative
الْأَمْر
m طَمِّنْ
ṭammin
طَمِّنَا
ṭamminā
طَمِّنُوا
ṭamminū
f طَمِّنِي
ṭamminī
طَمِّنَّ
ṭamminna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m طُمِّنْتُ
ṭummintu
طُمِّنْتَ
ṭumminta
طُمِّنَ
ṭummina
طُمِّنْتُمَا
ṭummintumā
طُمِّنَا
ṭumminā
طُمِّنَّا
ṭumminnā
طُمِّنْتُمْ
ṭummintum
طُمِّنُوا
ṭumminū
f طُمِّنْتِ
ṭumminti
طُمِّنَتْ
ṭumminat
طُمِّنَتَا
ṭumminatā
طُمِّنْتُنَّ
ṭummintunna
طُمِّنَّ
ṭumminna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُطَمَّنُ
ʔuṭammanu
تُطَمَّنُ
tuṭammanu
يُطَمَّنُ
yuṭammanu
تُطَمَّنَانِ
tuṭammanāni
يُطَمَّنَانِ
yuṭammanāni
نُطَمَّنُ
nuṭammanu
تُطَمَّنُونَ
tuṭammanūna
يُطَمَّنُونَ
yuṭammanūna
f تُطَمَّنِينَ
tuṭammanīna
تُطَمَّنُ
tuṭammanu
تُطَمَّنَانِ
tuṭammanāni
تُطَمَّنَّ
tuṭammanna
يُطَمَّنَّ
yuṭammanna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُطَمَّنَ
ʔuṭammana
تُطَمَّنَ
tuṭammana
يُطَمَّنَ
yuṭammana
تُطَمَّنَا
tuṭammanā
يُطَمَّنَا
yuṭammanā
نُطَمَّنَ
nuṭammana
تُطَمَّنُوا
tuṭammanū
يُطَمَّنُوا
yuṭammanū
f تُطَمَّنِي
tuṭammanī
تُطَمَّنَ
tuṭammana
تُطَمَّنَا
tuṭammanā
تُطَمَّنَّ
tuṭammanna
يُطَمَّنَّ
yuṭammanna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُطَمَّنْ
ʔuṭamman
تُطَمَّنْ
tuṭamman
يُطَمَّنْ
yuṭamman
تُطَمَّنَا
tuṭammanā
يُطَمَّنَا
yuṭammanā
نُطَمَّنْ
nuṭamman
تُطَمَّنُوا
tuṭammanū
يُطَمَّنُوا
yuṭammanū
f تُطَمَّنِي
tuṭammanī
تُطَمَّنْ
tuṭamman
تُطَمَّنَا
tuṭammanā
تُطَمَّنَّ
tuṭammanna
يُطَمَّنَّ
yuṭammanna

Najdi Arabic

[edit]

Pronunciation 1

[edit]

Verb

[edit]

طمن (ṭeman)

  1. to become lowered
  2. to settle in a land

Pronunciation 2

[edit]

Verb

[edit]

طمن (ṭamman)

  1. to lower
  2. to put at ease, to assure

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic طَمْأَنَ (ṭamʔana).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /tˤam.man/, [ˈtˤɑm.mɑn]
  • Audio (al-Lidd):(file)

Verb

[edit]

طمّن (ṭamman) II (present بطمّن (biṭammen))

  1. to put at ease, to assure

Conjugation

[edit]
Conjugation of طمن
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m طمّنت (ṭammant) طمّنت (ṭammant) طمّن (ṭamman) طمّننا (ṭammanna) طمّنتو (ṭammantu) طمّنو (ṭammanu)
f طمّنتي (ṭammanti) طمّنت (ṭammanat)
present m بطمّن (baṭammin) بتطمّن (bitṭammin) بطمّن (biṭammin) منطمّن (minṭammin) بتطمّنو (bitṭammnu) بطمّنو (biṭammnu)
f بتطمّني (bitṭammni) بتطمّن (bitṭammin)
subjunctive m اطمّن (aṭammin) تطمّن (tṭammin) يطمّن (yṭammin) نطمّن (nṭammin) تطمّنو (tṭammnu) يطمّنو (yṭammnu)
f تطمّني (tṭammni) تطمّن (tṭammin)
imperative m طمّن (ṭammin) طمّنو (ṭammnu)
f طمّني (ṭammni)