अन्ति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *h₂énti ‎(front, locative singular case).

Adjective[edit]

अन्ति ‎(anti)

  1. near, before, in the presence of
  2. to, in the vicinity of

Noun[edit]

अन्ति ‎(antif

  1. an elder sister (in dramas)

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of अन्ति
Nom. sg. अन्तिः ‎(antiḥ)
Gen. sg. अन्त्याः / अन्तेः ‎(antyāḥ / anteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अन्तिः ‎(antiḥ) अन्ती ‎(antī) अन्तयः ‎(antayaḥ)
Vocative अन्ते ‎(ante) अन्ती ‎(antī) अन्तयः ‎(antayaḥ)
Accusative अन्तिम् ‎(antim) अन्ती ‎(antī) अन्तीः ‎(antīḥ)
Instrumental अन्त्या ‎(antyā) अन्तिभ्याम् ‎(antibhyām) अन्तिभिः ‎(antibhiḥ)
Dative अन्त्यै / अन्तये ‎(antyai / antaye) अन्तिभ्याम् ‎(antibhyām) अन्तिभ्यः ‎(antibhyaḥ)
Ablative अन्त्याः / अन्तेः ‎(antyāḥ / anteḥ) अन्तिभ्याम् ‎(antibhyām) अन्तिभ्यः ‎(antibhyaḥ)
Genitive अन्त्याः / अन्तेः ‎(antyāḥ / anteḥ) अन्त्योः ‎(antyoḥ) अन्तीनाम् ‎(antīnām)
Locative अन्त्याम् / अन्तौ ‎(antyām / antau) अन्त्योः ‎(antyoḥ) अन्तिषु ‎(antiṣu)

See also[edit]

References[edit]

  • Vaman Shivaram Apte (accessed 08-09-2012), “The Practical Sanskrit-English Dictionary”, in (Please provide the title of the work)[1]