Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: अश्रु



From Proto-Indo-Iranian *Haćri-, from Proto-Indo-European *h₂oḱris ‎(sharp edge, top, angle, corner). Cognates include Ancient Greek ὄκρις ‎(ókris) and Latin ocris.


अश्रि ‎(áśrif

  1. the sharp side of anything, corner, angle (of a room or house), edge (of a sword)


Feminine i-stem declension of अश्रि
Nom. sg. अश्रिः ‎(aśriḥ)
Gen. sg. अश्र्याः / अश्रेः ‎(aśryāḥ / aśreḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अश्रिः ‎(aśriḥ) अश्री ‎(aśrī) अश्रयः ‎(aśrayaḥ)
Vocative अश्रे ‎(aśre) अश्री ‎(aśrī) अश्रयः ‎(aśrayaḥ)
Accusative अश्रिम् ‎(aśrim) अश्री ‎(aśrī) अश्रीः ‎(aśrīḥ)
Instrumental अश्र्या ‎(aśryā) अश्रिभ्याम् ‎(aśribhyām) अश्रिभिः ‎(aśribhiḥ)
Dative अश्र्यै / अश्रये ‎(aśryai / aśraye) अश्रिभ्याम् ‎(aśribhyām) अश्रिभ्यः ‎(aśribhyaḥ)
Ablative अश्र्याः / अश्रेः ‎(aśryāḥ / aśreḥ) अश्रिभ्याम् ‎(aśribhyām) अश्रिभ्यः ‎(aśribhyaḥ)
Genitive अश्र्याः / अश्रेः ‎(aśryāḥ / aśreḥ) अश्र्योः ‎(aśryoḥ) अश्रीणाम् ‎(aśrīṇām)
Locative अश्र्याम् / अश्रौ ‎(aśryām / aśrau) अश्र्योः ‎(aśryoḥ) अश्रिषु ‎(aśriṣu)