Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: अश्रु



From Proto-Indo-Iranian *Haćri-, from Proto-Indo-European *h₂oḱris (sharp edge, top, angle, corner). Cognates include Ancient Greek ὄκρις (ókris) and Latin ocris.


अश्रि (áśrif

  1. the sharp side of anything, corner, angle (of a room or house), edge (of a sword)


Feminine i-stem declension of अश्रि
Nom. sg. अश्रिः (aśriḥ)
Gen. sg. अश्र्याः / अश्रेः (aśryāḥ / aśreḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अश्रिः (aśriḥ) अश्री (aśrī) अश्रयः (aśrayaḥ)
Vocative अश्रे (aśre) अश्री (aśrī) अश्रयः (aśrayaḥ)
Accusative अश्रिम् (aśrim) अश्री (aśrī) अश्रीः (aśrīḥ)
Instrumental अश्र्या (aśryā) अश्रिभ्याम् (aśribhyām) अश्रिभिः (aśribhiḥ)
Dative अश्र्यै / अश्रये (aśryai / aśraye) अश्रिभ्याम् (aśribhyām) अश्रिभ्यः (aśribhyaḥ)
Ablative अश्र्याः / अश्रेः (aśryāḥ / aśreḥ) अश्रिभ्याम् (aśribhyām) अश्रिभ्यः (aśribhyaḥ)
Genitive अश्र्याः / अश्रेः (aśryāḥ / aśreḥ) अश्र्योः (aśryoḥ) अश्रीणाम् (aśrīṇām)
Locative अश्र्याम् / अश्रौ (aśryām / aśrau) अश्र्योः (aśryoḥ) अश्रिषु (aśriṣu)