उपरूपक

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

उप- ‎(upa, inferior) +‎ रूपक ‎(rūpaka, drama)

Noun[edit]

उपरूपक ‎(uparūpakan

  1. (drama) a drama of one of the eighteen lesser classes (Sāh.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of उपरूपक
Nom. sg. उपरूपकम् ‎(uparūpakam)
Gen. sg. उपरूपकस्य ‎(uparūpakasya)
Singular Dual Plural
Nominative उपरूपकम् ‎(uparūpakam) उपरूपके ‎(uparūpake) उपरूपकानि ‎(uparūpakāni)
Vocative उपरूपक ‎(uparūpaka) उपरूपके ‎(uparūpake) उपरूपकानि ‎(uparūpakāni)
Accusative उपरूपकम् ‎(uparūpakam) उपरूपके ‎(uparūpake) उपरूपकानि ‎(uparūpakāni)
Instrumental उपरूपकेन ‎(uparūpakena) उपरूपकाभ्याम् ‎(uparūpakābhyām) उपरूपकैः ‎(uparūpakaiḥ)
Dative उपरूपका ‎(uparūpakā) उपरूपकाभ्याम् ‎(uparūpakābhyām) उपरूपकेभ्यः ‎(uparūpakebhyaḥ)
Ablative उपरूपकात् ‎(uparūpakāt) उपरूपकाभ्याम् ‎(uparūpakābhyām) उपरूपकेभ्यः ‎(uparūpakebhyaḥ)
Genitive उपरूपकस्य ‎(uparūpakasya) उपरूपकयोः ‎(uparūpakayoḥ) उपरूपकानाम् ‎(uparūpakānām)
Locative उपरूपके ‎(uparūpake) उपरूपकयोः ‎(uparūpakayoḥ) उपरूपकेषु ‎(uparūpakeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0205