क्रोध

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit क्रोध (krodha). Doublet of कोह (koh).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

क्रोध (krodhm (Urdu spelling کرودھ)

  1. anger, fury
    उसमें क्रोध की अग्नि धधक रही थी।
    usmẽ krodh kī agni dhadhak rahī thī.
    He was burning with anger.
    हम उसका क्रोध को शान्त करना पड़ेगा।
    ham uskā krodh ko śānt karnā paṛegā.
    We will have to appease his anger.
    Synonyms: ग़ुस्सा (ġussā)

Related terms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev (1989), “क्रोध”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons
  • Platts, John T. (1884), “क्रोध”, in A dictionary of Urdu, classical Hindi, and English, London: W. H. Allen & co.

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *krawdʰ- (fury, wrath). Cognate with Avestan 𐬑𐬭𐬀𐬊𐬛𐬀𐬌𐬙𐬌 (xraodaiti, to enrage).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

क्रोध (kródham

  1. anger, wrath
    Synonyms: कोप (kopa), रोष (roṣa)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of क्रोध
Nom. sg. क्रोधः (krodhaḥ)
Gen. sg. क्रोधस्य (krodhasya)
Singular Dual Plural
Nominative क्रोधः (krodhaḥ) क्रोधौ (krodhau) क्रोधाः (krodhāḥ)
Vocative क्रोध (krodha) क्रोधौ (krodhau) क्रोधाः (krodhāḥ)
Accusative क्रोधम् (krodham) क्रोधौ (krodhau) क्रोधान् (krodhān)
Instrumental क्रोधेन (krodhena) क्रोधाभ्याम् (krodhābhyām) क्रोधैः (krodhaiḥ)
Dative क्रोधाय (krodhāya) क्रोधाभ्याम् (krodhābhyām) क्रोधेभ्यः (krodhebhyaḥ)
Ablative क्रोधात् (krodhāt) क्रोधाभ्याम् (krodhābhyām) क्रोधेभ्यः (krodhebhyaḥ)
Genitive क्रोधस्य (krodhasya) क्रोधयोः (krodhayoḥ) क्रोधानाम् (krodhānām)
Locative क्रोधे (krodhe) क्रोधयोः (krodhayoḥ) क्रोधेषु (krodheṣu)

Related terms[edit]

Descendants[edit]