क्रोध

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit क्रोध (kródha). Doublet of कोह (koh).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

क्रोध (krodhm (Urdu spelling کرودھ)

  1. anger, fury
    उसमें क्रोध की अग्नि धधक रही थी।
    usmẽ krodh kī agni dhadhak rahī thī.
    He was burning with anger.
    हमे उसके क्रोध को शान्त करना पड़ेगा।
    hame uske krodh ko śānt karnā paṛegā.
    We will have to appease his anger.
    Synonym: ग़ुस्सा (ġussā)

Related terms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev (1989), “क्रोध”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons
  • Platts, John T. (1884), “क्रोध”, in A dictionary of Urdu, classical Hindi, and English, London: W. H. Allen & co.

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *krawdʰ- (to be angry, enraged). Cognate with Avestan 𐬑𐬭𐬀𐬊𐬛𐬀𐬌𐬙𐬌 (xraodaiti, to enrage).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

क्रोध (kródham

  1. anger, wrath
    Synonyms: कोप (kópa), रोष (roṣa), हेड (héḍa)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of क्रोध (kródha)
Singular Dual Plural
Nominative क्रोधः
kródhaḥ
क्रोधौ
kródhau
क्रोधाः / क्रोधासः¹
kródhāḥ / kródhāsaḥ¹
Vocative क्रोध
kródha
क्रोधौ
kródhau
क्रोधाः / क्रोधासः¹
kródhāḥ / kródhāsaḥ¹
Accusative क्रोधम्
kródham
क्रोधौ
kródhau
क्रोधान्
kródhān
Instrumental क्रोधेन
kródhena
क्रोधाभ्याम्
kródhābhyām
क्रोधैः / क्रोधेभिः¹
kródhaiḥ / kródhebhiḥ¹
Dative क्रोधाय
kródhāya
क्रोधाभ्याम्
kródhābhyām
क्रोधेभ्यः
kródhebhyaḥ
Ablative क्रोधात्
kródhāt
क्रोधाभ्याम्
kródhābhyām
क्रोधेभ्यः
kródhebhyaḥ
Genitive क्रोधस्य
kródhasya
क्रोधयोः
kródhayoḥ
क्रोधानाम्
kródhānām
Locative क्रोधे
kródhe
क्रोधयोः
kródhayoḥ
क्रोधेषु
kródheṣu
Notes
  • ¹Vedic

Related terms[edit]

Descendants[edit]