छात्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit छात्र (chātra)

Noun[edit]

छात्र (chātram (Urdu spelling چھاتر)

  1. (male) student, pupil, disciple, scholar
  2. schoolboy

Declension[edit]

Declension of छात्र
dir. sg. छात्र (chātra)
dir. pl. छात्र (chātra)
singular plural
direct छात्र (chātra) छात्र (chātra)
oblique छात्र (chātra) छात्रों (chātrõ)
vocative छात्र (chātra) छात्रो (chātro)

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Noun[edit]

छात्र (chātram

  1. pupil, student
  2. schoolboy

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of छात्र
Nom. sg. छात्रः (chātraḥ)
Gen. sg. छात्रस्य (chātrasya)
Singular Dual Plural
Nominative छात्रः (chātraḥ) छात्रौ (chātrau) छात्राः (chātrāḥ)
Vocative छात्र (chātra) छात्रौ (chātrau) छात्राः (chātrāḥ)
Accusative छात्रम् (chātram) छात्रौ (chātrau) छात्रान् (chātrān)
Instrumental छात्रेन (chātrena) छात्राभ्याम् (chātrābhyām) छात्रैः (chātraiḥ)
Dative छात्राय (chātrāya) छात्राभ्याम् (chātrābhyām) छात्रेभ्यः (chātrebhyaḥ)
Ablative छात्रात् (chātrāt) छात्राभ्याम् (chātrābhyām) छात्रेभ्यः (chātrebhyaḥ)
Genitive छात्रस्य (chātrasya) छात्रयोः (chātrayoḥ) छात्रानाम् (chātrānām)
Locative छात्रे (chātre) छात्रयोः (chātrayoḥ) छात्रेषु (chātreṣu)

Synonyms[edit]