छात्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit छात्र (chātra).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /t͡ʃʰɑːt̪.ɾᵊ/, [t͡ʃʰäːt̪.ɾᵊ]

Noun[edit]

छात्र (chātram (feminine छात्रा, Urdu spelling چھاتر‎)

  1. student, pupil, disciple
    Synonyms: शिष्य (śiṣya), विद्यार्थी (vidyārthī)
  2. schoolboy

Declension[edit]


Sanskrit[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

छात्र (chātram

  1. Alternative spelling of छात्त्र (chāttra)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of छात्र (chātra)
Singular Dual Plural
Nominative छात्रः
chātraḥ
छात्रौ
chātrau
छात्राः / छात्रासः¹
chātrāḥ / chātrāsaḥ¹
Vocative छात्र
chātra
छात्रौ
chātrau
छात्राः / छात्रासः¹
chātrāḥ / chātrāsaḥ¹
Accusative छात्रम्
chātram
छात्रौ
chātrau
छात्रान्
chātrān
Instrumental छात्रेण
chātreṇa
छात्राभ्याम्
chātrābhyām
छात्रैः / छात्रेभिः¹
chātraiḥ / chātrebhiḥ¹
Dative छात्राय
chātrāya
छात्राभ्याम्
chātrābhyām
छात्रेभ्यः
chātrebhyaḥ
Ablative छात्रात्
chātrāt
छात्राभ्याम्
chātrābhyām
छात्रेभ्यः
chātrebhyaḥ
Genitive छात्रस्य
chātrasya
छात्रयोः
chātrayoḥ
छात्राणाम्
chātrāṇām
Locative छात्रे
chātre
छात्रयोः
chātrayoḥ
छात्रेषु
chātreṣu
Notes
  • ¹Vedic