छात्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit छात्र ‎(chātra)

Noun[edit]

छात्र ‎(chātram ‎(Urdu spelling چھاتر)

  1. (male) student, pupil, disciple, scholar
  2. schoolboy

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Noun[edit]

छात्र ‎(chātram

  1. pupil, student
  2. schoolboy

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of छात्र
Nom. sg. छात्रः ‎(chātraḥ)
Gen. sg. छात्रस्य ‎(chātrasya)
Singular Dual Plural
Nominative छात्रः ‎(chātraḥ) छात्रौ ‎(chātrau) छात्राः ‎(chātrāḥ)
Vocative छात्र ‎(chātra) छात्रौ ‎(chātrau) छात्राः ‎(chātrāḥ)
Accusative छात्रम् ‎(chātram) छात्रौ ‎(chātrau) छात्रान् ‎(chātrān)
Instrumental छात्रेन ‎(chātrena) छात्राभ्याम् ‎(chātrābhyām) छात्रैः ‎(chātraiḥ)
Dative छात्राय ‎(chātrāya) छात्राभ्याम् ‎(chātrābhyām) छात्रेभ्यः ‎(chātrebhyaḥ)
Ablative छात्रात् ‎(chātrāt) छात्राभ्याम् ‎(chātrābhyām) छात्रेभ्यः ‎(chātrebhyaḥ)
Genitive छात्रस्य ‎(chātrasya) छात्रयोः ‎(chātrayoḥ) छात्रानाम् ‎(chātrānām)
Locative छात्रे ‎(chātre) छात्रयोः ‎(chātrayoḥ) छात्रेषु ‎(chātreṣu)

Synonyms[edit]