शिष्य

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

शिष्य ‎(śiṣyam

  1. student, pupil, disciple, scholar
  2. passion, anger
  3. violence

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of शिष्य
Nom. sg. शिष्यः ‎(śiṣyaḥ)
Gen. sg. शिष्यस्य ‎(śiṣyasya)
Singular Dual Plural
Nominative शिष्यः ‎(śiṣyaḥ) शिष्यौ ‎(śiṣyau) शिष्याः ‎(śiṣyāḥ)
Vocative शिष्य ‎(śiṣya) शिष्यौ ‎(śiṣyau) शिष्याः ‎(śiṣyāḥ)
Accusative शिष्यम् ‎(śiṣyam) शिष्यौ ‎(śiṣyau) शिष्यान् ‎(śiṣyān)
Instrumental शिष्येन ‎(śiṣyena) शिष्याभ्याम् ‎(śiṣyābhyām) शिष्यैः ‎(śiṣyaiḥ)
Dative शिष्याय ‎(śiṣyāya) शिष्याभ्याम् ‎(śiṣyābhyām) शिष्येभ्यः ‎(śiṣyebhyaḥ)
Ablative शिष्यात् ‎(śiṣyāt) शिष्याभ्याम् ‎(śiṣyābhyām) शिष्येभ्यः ‎(śiṣyebhyaḥ)
Genitive शिष्यस्य ‎(śiṣyasya) शिष्ययोः ‎(śiṣyayoḥ) शिष्यानाम् ‎(śiṣyānām)
Locative शिष्ये ‎(śiṣye) शिष्ययोः ‎(śiṣyayoḥ) शिष्येषु ‎(śiṣyeṣu)

Descendants[edit]