देवयान

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

देव ‎(deva, god) +‎ यान ‎(yāna, leading, path)

Adjective[edit]

देवयान ‎(devayāna)

  1. longing for the gods (RV., AV., VS.)
  2. leading to the gods, going to the gods (RV., AV., VS., Br., Up., MBh.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of देवयान
Nom. sg. देवयानः ‎(devayānaḥ)
Gen. sg. देवयानस्य ‎(devayānasya)
Singular Dual Plural
Nominative देवयानः ‎(devayānaḥ) देवयानौ ‎(devayānau) देवयानाः ‎(devayānāḥ)
Vocative देवयान ‎(devayāna) देवयानौ ‎(devayānau) देवयानाः ‎(devayānāḥ)
Accusative देवयानम् ‎(devayānam) देवयानौ ‎(devayānau) देवयानान् ‎(devayānān)
Instrumental देवयानेन ‎(devayānena) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानैः ‎(devayānaiḥ)
Dative देवयानाय ‎(devayānāya) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Ablative देवयानात् ‎(devayānāt) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Genitive देवयानस्य ‎(devayānasya) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानानाम् ‎(devayānānām)
Locative देवयाने ‎(devayāne) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानेषु ‎(devayāneṣu)
Feminine ā-stem declension of देवयान
Nom. sg. देवयाना ‎(devayānā)
Gen. sg. देवयानायाः ‎(devayānāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative देवयाना ‎(devayānā) देवयाने ‎(devayāne) देवयानाः ‎(devayānāḥ)
Vocative देवयाने ‎(devayāne) देवयाने ‎(devayāne) देवयानाः ‎(devayānāḥ)
Accusative देवयानाम् ‎(devayānām) देवयाने ‎(devayāne) देवयानाः ‎(devayānāḥ)
Instrumental देवयानया ‎(devayānayā) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानाभिः ‎(devayānābhiḥ)
Dative देवयानायै ‎(devayānāyai) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानाभ्यः ‎(devayānābhyaḥ)
Ablative देवयानायाः ‎(devayānāyāḥ) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानाभ्यः ‎(devayānābhyaḥ)
Genitive देवयानायाः ‎(devayānāyāḥ) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानानाम् ‎(devayānānām)
Locative देवयानायाम् ‎(devayānāyām) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानासु ‎(devayānāsu)
Neuter a-stem declension of देवयान
Nom. sg. देवयानम् ‎(devayānam)
Gen. sg. देवयानस्य ‎(devayānasya)
Singular Dual Plural
Nominative देवयानम् ‎(devayānam) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Vocative देवयान ‎(devayāna) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Accusative देवयानम् ‎(devayānam) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Instrumental देवयानेन ‎(devayānena) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानैः ‎(devayānaiḥ)
Dative देवयाना ‎(devayānā) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Ablative देवयानात् ‎(devayānāt) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Genitive देवयानस्य ‎(devayānasya) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानानाम् ‎(devayānānām)
Locative देवयाने ‎(devayāne) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानेषु ‎(devayāneṣu)

Noun[edit]

देवयान ‎(devayānan

  1. path leading to the gods (MBh., BhP.)
  2. vehicle of a god (L.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of देवयान
Nom. sg. देवयानम् ‎(devayānam)
Gen. sg. देवयानस्य ‎(devayānasya)
Singular Dual Plural
Nominative देवयानम् ‎(devayānam) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Vocative देवयान ‎(devayāna) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Accusative देवयानम् ‎(devayānam) देवयाने ‎(devayāne) देवयानानि ‎(devayānāni)
Instrumental देवयानेन ‎(devayānena) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानैः ‎(devayānaiḥ)
Dative देवयाना ‎(devayānā) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Ablative देवयानात् ‎(devayānāt) देवयानाभ्याम् ‎(devayānābhyām) देवयानेभ्यः ‎(devayānebhyaḥ)
Genitive देवयानस्य ‎(devayānasya) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानानाम् ‎(devayānānām)
Locative देवयाने ‎(devayāne) देवयानयोः ‎(devayānayoḥ) देवयानेषु ‎(devayāneṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0494