धरित्री

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

धरित्री ‎(dháritrīf

  1. a female bearer or supporter
  2. the earth

Declension[edit]

Feminine ī-stem declension of धरित्री
Nom. sg. धरित्री ‎(dharitrī)
Gen. sg. धरित्र्याः ‎(dharitryāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative धरित्री ‎(dharitrī) धरित्र्यौ ‎(dharitryau) धरित्र्यः ‎(dharitryaḥ)
Vocative धरित्रि ‎(dharitri) धरित्र्यौ ‎(dharitryau) धरित्र्यः ‎(dharitryaḥ)
Accusative धरित्रीम् ‎(dharitrīm) धरित्र्यौ ‎(dharitryau) धरित्रीः ‎(dharitrīḥ)
Instrumental धरित्र्या ‎(dharitryā) धरित्रीभ्याम् ‎(dharitrībhyām) धरित्रीभिः ‎(dharitrībhiḥ)
Dative धरित्र्यै ‎(dharitryai) धरित्रीभ्याम् ‎(dharitrībhyām) धरित्रीभ्यः ‎(dharitrībhyaḥ)
Ablative धरित्र्याः ‎(dharitryāḥ) धरित्रीभ्याम् ‎(dharitrībhyām) धरित्रीभ्यः ‎(dharitrībhyaḥ)
Genitive धरित्र्याः ‎(dharitryāḥ) धरित्र्योः ‎(dharitryoḥ) धरित्रीणाम् ‎(dharitrīṇām)
Locative धरित्र्याम् ‎(dharitryām) धरित्र्योः ‎(dharitryoḥ) धरित्रीषु ‎(dharitrīṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0510