नक्त

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *nókʷts.

Noun[edit]

नक्त (náktan

  1. night
  2. eating only at night (as a sort of penance)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of नक्त
Nom. sg. नक्तम् (naktam)
Gen. sg. नक्तस्य (naktasya)
Singular Dual Plural
Nominative नक्तम् (naktam) नक्ते (nakte) नक्तानि (naktāni)
Vocative नक्त (nakta) नक्ते (nakte) नक्तानि (naktāni)
Accusative नक्तम् (naktam) नक्ते (nakte) नक्तानि (naktāni)
Instrumental नक्तेन (naktena) नक्ताभ्याम् (naktābhyām) नक्तैः (naktaiḥ)
Dative नक्ता (naktā) नक्ताभ्याम् (naktābhyām) नक्तेभ्यः (naktebhyaḥ)
Ablative नक्तात् (naktāt) नक्ताभ्याम् (naktābhyām) नक्तेभ्यः (naktebhyaḥ)
Genitive नक्तस्य (naktasya) नक्तयोः (naktayoḥ) नक्तानाम् (naktānām)
Locative नक्ते (nakte) नक्तयोः (naktayoḥ) नक्तेषु (nakteṣu)

Related terms[edit]