पुरंधि

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

पुरंधि (puraṃdhi)

  1. bountiful, fruitful
  2. generous

Declension[edit]

Masculine i-stem declension of पुरंधि
Nom. sg. पुरंधिः (puraṃdhiḥ)
Gen. sg. पुरंधेः (puraṃdheḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पुरंधिः (puraṃdhiḥ) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधयः (puraṃdhayaḥ)
Vocative पुरंधे (puraṃdhe) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधयः (puraṃdhayaḥ)
Accusative पुरंधिम् (puraṃdhim) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधीन् (puraṃdhīn)
Instrumental पुरंधिना (puraṃdhinā) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभिः (puraṃdhibhiḥ)
Dative पुरंधये (puraṃdhaye) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Ablative पुरंधेः (puraṃdheḥ) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Genitive पुरंधेः (puraṃdheḥ) पुरंध्योः (puraṃdhyoḥ) पुरंधीनाम् (puraṃdhīnām)
Locative पुरंधौ (puraṃdhau) पुरंध्योः (puraṃdhyoḥ) पुरंधिषु (puraṃdhiṣu)
Neuter i-stem declension of पुरंधि
Nom. sg. पुरंधि (puraṃdhi)
Gen. sg. पुरंधिनः (puraṃdhinaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पुरंधि (puraṃdhi) पुरंधिनी (puraṃdhinī) पुरंधीनि (puraṃdhīni)
Vocative पुरंधि (puraṃdhi) पुरंधिनी (puraṃdhinī) पुरंधीनि (puraṃdhīni)
Accusative पुरंधि (puraṃdhi) पुरंधिनी (puraṃdhinī) पुरंधीनि (puraṃdhīni)
Instrumental पुरंधिना (puraṃdhinā) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभिः (puraṃdhibhiḥ)
Dative पुरंधिने (puraṃdhine) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Ablative पुरंधिनः (puraṃdhinaḥ) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Genitive पुरंधिनः (puraṃdhinaḥ) पुरंधिनोः (puraṃdhinoḥ) पुरंधीनाम् (puraṃdhīnām)
Locative पुरंधिनि (puraṃdhini) पुरंधिनोः (puraṃdhinoḥ) पुरंधिषु (puraṃdhiṣu)

Noun[edit]

पुरंधि (puraṃdhif

  1. woman
  2. wife
  3. generosity
  4. kindness
  5. personification of generosity and abundance as a goddess

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of पुरंधि
Nom. sg. पुरंधिः (puraṃdhiḥ)
Gen. sg. पुरंध्याः / पुरंधेः (puraṃdhyāḥ / puraṃdheḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पुरंधिः (puraṃdhiḥ) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधयः (puraṃdhayaḥ)
Vocative पुरंधे (puraṃdhe) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधयः (puraṃdhayaḥ)
Accusative पुरंधिम् (puraṃdhim) पुरंधी (puraṃdhī) पुरंधीः (puraṃdhīḥ)
Instrumental पुरंध्या (puraṃdhyā) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभिः (puraṃdhibhiḥ)
Dative पुरंध्यै / पुरंधये (puraṃdhyai / puraṃdhaye) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Ablative पुरंध्याः / पुरंधेः (puraṃdhyāḥ / puraṃdheḥ) पुरंधिभ्याम् (puraṃdhibhyām) पुरंधिभ्यः (puraṃdhibhyaḥ)
Genitive पुरंध्याः / पुरंधेः (puraṃdhyāḥ / puraṃdheḥ) पुरंध्योः (puraṃdhyoḥ) पुरंधीनाम् (puraṃdhīnām)
Locative पुरंध्याम् / पुरंधौ (puraṃdhyām / puraṃdhau) पुरंध्योः (puraṃdhyoḥ) पुरंधिषु (puraṃdhiṣu)