Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search



बोधि ‎(bodhi, perfect knowledge) +‎ सत्त्व ‎(sattva, essence)


बोधिसत्त्व ‎(bodhi-sattvam

  1. bodhisattva
  2. "one whose essence is perfect knowledge", one who is on the way to the attainment of perfect knowledge (i.e. a Buddhist saint) when he has only one birth to undergo before obtaining the state of a supreme Buddha and then nirvāṇa
  3. name of the principal Buddha of the present era (before he became a Buddha)
  4. name of a poet


Masculine a-stem declension of बोधिसत्त्व
Nom. sg. बोधिसत्त्वः ‎(bodhisattvaḥ)
Gen. sg. बोधिसत्त्वस्य ‎(bodhisattvasya)
Singular Dual Plural
Nominative बोधिसत्त्वः ‎(bodhisattvaḥ) बोधिसत्त्वौ ‎(bodhisattvau) बोधिसत्त्वाः ‎(bodhisattvāḥ)
Vocative बोधिसत्त्व ‎(bodhisattva) बोधिसत्त्वौ ‎(bodhisattvau) बोधिसत्त्वाः ‎(bodhisattvāḥ)
Accusative बोधिसत्त्वम् ‎(bodhisattvam) बोधिसत्त्वौ ‎(bodhisattvau) बोधिसत्त्वान् ‎(bodhisattvān)
Instrumental बोधिसत्त्वेन ‎(bodhisattvena) बोधिसत्त्वाभ्याम् ‎(bodhisattvābhyām) बोधिसत्त्वैः ‎(bodhisattvaiḥ)
Dative बोधिसत्त्वाय ‎(bodhisattvāya) बोधिसत्त्वाभ्याम् ‎(bodhisattvābhyām) बोधिसत्त्वेभ्यः ‎(bodhisattvebhyaḥ)
Ablative बोधिसत्त्वात् ‎(bodhisattvāt) बोधिसत्त्वाभ्याम् ‎(bodhisattvābhyām) बोधिसत्त्वेभ्यः ‎(bodhisattvebhyaḥ)
Genitive बोधिसत्त्वस्य ‎(bodhisattvasya) बोधिसत्त्वयोः ‎(bodhisattvayoḥ) बोधिसत्त्वानाम् ‎(bodhisattvānām)
Locative बोधिसत्त्वे ‎(bodhisattve) बोधिसत्त्वयोः ‎(bodhisattvayoḥ) बोधिसत्त्वेषु ‎(bodhisattveṣu)


  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0734