महादेव

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

महादेव

Etymology[edit]

From Sanskrit महादेव (mahādeva).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /mə.ɦɑː.d̪eːʋ/

Proper noun[edit]

महादेव (mahādevm

  1. Shiva
    हर हर महादेव!har har mahādev!Hail Shiva!

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From महा (mahā, great) +‎ देव (deva, deity).

Pronunciation[edit]

Proper noun[edit]

महादेव (mahādevám

  1. the "great God", a name of Shiva

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of महादेव (mahādevá)
Singular Dual Plural
Nominative महादेवः
mahādeváḥ
महादेवौ
mahādevaú
महादेवाः / महादेवासः¹
mahādevā́ḥ / mahādevā́saḥ¹
Vocative महादेव
máhādeva
महादेवौ
máhādevau
महादेवाः / महादेवासः¹
máhādevāḥ / máhādevāsaḥ¹
Accusative महादेवम्
mahādevám
महादेवौ
mahādevaú
महादेवान्
mahādevā́n
Instrumental महादेवेन
mahādevéna
महादेवाभ्याम्
mahādevā́bhyām
महादेवैः / महादेवेभिः¹
mahādevaíḥ / mahādevébhiḥ¹
Dative महादेवाय
mahādevā́ya
महादेवाभ्याम्
mahādevā́bhyām
महादेवेभ्यः
mahādevébhyaḥ
Ablative महादेवात्
mahādevā́t
महादेवाभ्याम्
mahādevā́bhyām
महादेवेभ्यः
mahādevébhyaḥ
Genitive महादेवस्य
mahādevásya
महादेवयोः
mahādeváyoḥ
महादेवानाम्
mahādevā́nām
Locative महादेवे
mahādevé
महादेवयोः
mahādeváyoḥ
महादेवेषु
mahādevéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]