महादेव

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

महादेव

Etymology[edit]

From Sanskrit महादेव (mahādeva).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /mə.ɦɑː.d̪eːʋ/

Proper noun[edit]

महादेव (mahādevm

  1. Shiva
    हर हर महादेव!har har mahādev!Hail Shiva!

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From महा (mahā, great) +‎ देव (deva, deity).

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /mɐ.ɦɑː.d̪ɐj.ʋɐ́/
  • (Classical) IPA(key): /mɐ.ɦɑːˈd̪eː.ʋɐ/
  • Proper noun[edit]

    महादेव (mahādevám

    1. the "great God", a name of Shiva

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of महादेव (mahādevá)
    Singular Dual Plural
    Nominative महादेवः
    mahādeváḥ
    महादेवौ
    mahādevaú
    महादेवाः / महादेवासः¹
    mahādevā́ḥ / mahādevā́saḥ¹
    Vocative महादेव
    máhādeva
    महादेवौ
    máhādevau
    महादेवाः / महादेवासः¹
    máhādevāḥ / máhādevāsaḥ¹
    Accusative महादेवम्
    mahādevám
    महादेवौ
    mahādevaú
    महादेवान्
    mahādevā́n
    Instrumental महादेवेन
    mahādevéna
    महादेवाभ्याम्
    mahādevā́bhyām
    महादेवैः / महादेवेभिः¹
    mahādevaíḥ / mahādevébhiḥ¹
    Dative महादेवाय
    mahādevā́ya
    महादेवाभ्याम्
    mahādevā́bhyām
    महादेवेभ्यः
    mahādevébhyaḥ
    Ablative महादेवात्
    mahādevā́t
    महादेवाभ्याम्
    mahādevā́bhyām
    महादेवेभ्यः
    mahādevébhyaḥ
    Genitive महादेवस्य
    mahādevásya
    महादेवयोः
    mahādeváyoḥ
    महादेवानाम्
    mahādevā́nām
    Locative महादेवे
    mahādevé
    महादेवयोः
    mahādeváyoḥ
    महादेवेषु
    mahādevéṣu
    Notes
    • ¹Vedic

    Descendants[edit]