महिष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

महिष ‎(mahiṣa)

  1. great, powerful
Masculine a-stem declension of महिष
Nom. sg. महिषः ‎(mahiṣaḥ)
Gen. sg. महिषस्य ‎(mahiṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative महिषः ‎(mahiṣaḥ) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषाः ‎(mahiṣāḥ)
Vocative महिष ‎(mahiṣa) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषाः ‎(mahiṣāḥ)
Accusative महिषम् ‎(mahiṣam) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषान् ‎(mahiṣān)
Instrumental महिषेण ‎(mahiṣeṇa) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषैः ‎(mahiṣaiḥ)
Dative महिषाय ‎(mahiṣāya) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Ablative महिषात् ‎(mahiṣāt) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Genitive महिषस्य ‎(mahiṣasya) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषाणाम् ‎(mahiṣāṇām)
Locative महिषे ‎(mahiṣe) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषेषु ‎(mahiṣeṣu)
Feminine ī-stem declension of महिष
Nom. sg. महिषी ‎(mahiṣī)
Gen. sg. महिष्याः ‎(mahiṣyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative महिषी ‎(mahiṣī) महिष्यौ ‎(mahiṣyau) महिष्यः ‎(mahiṣyaḥ)
Vocative महिषि ‎(mahiṣi) महिष्यौ ‎(mahiṣyau) महिष्यः ‎(mahiṣyaḥ)
Accusative महिषीम् ‎(mahiṣīm) महिष्यौ ‎(mahiṣyau) महिषीः ‎(mahiṣīḥ)
Instrumental महिष्या ‎(mahiṣyā) महिषीभ्याम् ‎(mahiṣībhyām) महिषीभिः ‎(mahiṣībhiḥ)
Dative महिष्यै ‎(mahiṣyai) महिषीभ्याम् ‎(mahiṣībhyām) महिषीभ्यः ‎(mahiṣībhyaḥ)
Ablative महिष्याः ‎(mahiṣyāḥ) महिषीभ्याम् ‎(mahiṣībhyām) महिषीभ्यः ‎(mahiṣībhyaḥ)
Genitive महिष्याः ‎(mahiṣyāḥ) महिष्योः ‎(mahiṣyoḥ) महिषीणाम् ‎(mahiṣīṇām)
Locative महिष्याम् ‎(mahiṣyām) महिष्योः ‎(mahiṣyoḥ) महिषीषु ‎(mahiṣīṣu)
Neuter a-stem declension of महिष
Nom. sg. महिषम् ‎(mahiṣam)
Gen. sg. महिषस्य ‎(mahiṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative महिषम् ‎(mahiṣam) महिषे ‎(mahiṣe) महिषाणि ‎(mahiṣāṇi)
Vocative महिष ‎(mahiṣa) महिषे ‎(mahiṣe) महिषाणि ‎(mahiṣāṇi)
Accusative महिषम् ‎(mahiṣam) महिषे ‎(mahiṣe) महिषाणि ‎(mahiṣāṇi)
Instrumental महिषेण ‎(mahiṣeṇa) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषैः ‎(mahiṣaiḥ)
Dative महिषा ‎(mahiṣā) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Ablative महिषात् ‎(mahiṣāt) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Genitive महिषस्य ‎(mahiṣasya) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषाणाम् ‎(mahiṣāṇām)
Locative महिषे ‎(mahiṣe) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषेषु ‎(mahiṣeṣu)

Noun[edit]

महिष ‎(mahiṣam

  1. sun
  2. buffalo
  3. a great priest
  4. the proper name of various people and places
Masculine a-stem declension of महिष
Nom. sg. महिषः ‎(mahiṣaḥ)
Gen. sg. महिषस्य ‎(mahiṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative महिषः ‎(mahiṣaḥ) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषाः ‎(mahiṣāḥ)
Vocative महिष ‎(mahiṣa) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषाः ‎(mahiṣāḥ)
Accusative महिषम् ‎(mahiṣam) महिषौ ‎(mahiṣau) महिषान् ‎(mahiṣān)
Instrumental महिषेण ‎(mahiṣeṇa) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषैः ‎(mahiṣaiḥ)
Dative महिषाय ‎(mahiṣāya) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Ablative महिषात् ‎(mahiṣāt) महिषाभ्याम् ‎(mahiṣābhyām) महिषेभ्यः ‎(mahiṣebhyaḥ)
Genitive महिषस्य ‎(mahiṣasya) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषाणाम् ‎(mahiṣāṇām)
Locative महिषे ‎(mahiṣe) महिषयोः ‎(mahiṣayoḥ) महिषेषु ‎(mahiṣeṣu)