रिपु

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

See रिप् (rip).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

रिपु (ripúm

  1. a deceiver , cheat , rogue
  2. an enemy , adversary , foe

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of रिपु (ripú)
Singular Dual Plural
Nominative रिपुः
ripúḥ
रिपू
ripū́
रिपवः
ripávaḥ
Vocative रिपो
rípo
रिपू
rípū
रिपवः
rípavaḥ
Accusative रिपुम्
ripúm
रिपू
ripū́
रिपून्
ripū́n
Instrumental रिपुणा / रिप्वा¹
ripúṇā / ripvā̀¹
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभिः
ripúbhiḥ
Dative रिपवे / रिप्वे²
ripáve / ripvè²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Ablative रिपोः / रिप्वः²
ripóḥ / ripvàḥ²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Genitive रिपोः / रिप्वः²
ripóḥ / ripvàḥ²
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपूणाम्
ripūṇā́m
Locative रिपौ
ripaú
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपुषु
ripúṣu
Notes
  • ¹Vedic
  • ²Less common

Adjective[edit]

रिपु (ripú)

  1. deceitful , treacherous , false

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of रिपु (ripú)
Singular Dual Plural
Nominative रिपुः
ripúḥ
रिपू
ripū́
रिपवः
ripávaḥ
Vocative रिपो
rípo
रिपू
rípū
रिपवः
rípavaḥ
Accusative रिपुम्
ripúm
रिपू
ripū́
रिपून्
ripū́n
Instrumental रिपुणा / रिप्वा¹
ripúṇā / ripvā̀¹
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभिः
ripúbhiḥ
Dative रिपवे / रिप्वे²
ripáve / ripvè²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Ablative रिपोः / रिप्वः²
ripóḥ / ripvàḥ²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Genitive रिपोः / रिप्वः²
ripóḥ / ripvàḥ²
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपूणाम्
ripūṇā́m
Locative रिपौ
ripaú
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपुषु
ripúṣu
Notes
  • ¹Vedic
  • ²Less common
Feminine u-stem declension of रिपु (ripú)
Singular Dual Plural
Nominative रिपुः
ripúḥ
रिपू
ripū́
रिपवः
ripávaḥ
Vocative रिपो
rípo
रिपू
rípū
रिपवः
rípavaḥ
Accusative रिपुम्
ripúm
रिपू
ripū́
रिपूः
ripū́ḥ
Instrumental रिप्वा
ripvā̀
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभिः
ripúbhiḥ
Dative रिपवे / रिप्वे¹ / रिप्वै²
ripáve / ripvè¹ / ripvaì²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Ablative रिपोः / रिप्वाः²
ripóḥ / ripvā̀ḥ²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Genitive रिपोः / रिप्वाः²
ripóḥ / ripvā̀ḥ²
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपूणाम्
ripūṇā́m
Locative रिपौ / रिप्वाम्²
ripaú / ripvā̀m²
रिप्वोः
ripvóḥ
रिपुषु
ripúṣu
Notes
  • ¹Less common
  • ²Later Sanskrit
Neuter u-stem declension of रिपु (ripú)
Singular Dual Plural
Nominative रिपु
ripú
रिपुणी
ripúṇī
रिपू / रिपु / रिपूणि¹
ripū́ / ripú / ripū́ṇi¹
Vocative रिपु / रिपो
ripú / rípo
रिपुणी
rípuṇī
रिपू / रिपु / रिपूणि¹
rípū / ripú / rípūṇi¹
Accusative रिपु
ripú
रिपुणी
ripúṇī
रिपू / रिपु / रिपूणि¹
ripū́ / ripú / ripū́ṇi¹
Instrumental रिपुणा / रिप्वा²
ripúṇā / ripvā̀²
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभिः
ripúbhiḥ
Dative रिपवे / रिप्वे³
ripáve / ripvè³
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Ablative रिपोः / रिपुणः¹ / रिप्वः³
ripóḥ / ripúṇaḥ¹ / ripvàḥ³
रिपुभ्याम्
ripúbhyām
रिपुभ्यः
ripúbhyaḥ
Genitive रिपोः / रिपुणः¹ / रिप्वः³
ripóḥ / ripúṇaḥ¹ / ripvàḥ³
रिपुणोः
ripúṇoḥ
रिपूणाम्
ripūṇā́m
Locative रिपुणि¹
ripúṇi¹
रिपुणोः
ripúṇoḥ
रिपुषु
ripúṣu
Notes
  • ¹Later Sanskrit
  • ²Vedic
  • ³Less common