सङ्गीत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत (saṅgītm (Urdu spelling سنگیت)

  1. Alternative form of संगीत (saṅgīt)

Nepali[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत (saṅgīt), pronounced सन्गित् (sangit)

  1. music

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत (saṅgītan

  1. music

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of सङ्गीत
Nom. sg. सङ्गीतम् (saṅgītam)
Gen. sg. सङ्गीतस्य (saṅgītasya)
Singular Dual Plural
Nominative सङ्गीतम् (saṅgītam) सङ्गीते (saṅgīte) सङ्गीतानि (saṅgītāni)
Vocative सङ्गीत (saṅgīta) सङ्गीते (saṅgīte) सङ्गीतानि (saṅgītāni)
Accusative सङ्गीतम् (saṅgītam) सङ्गीते (saṅgīte) सङ्गीतानि (saṅgītāni)
Instrumental सङ्गीतेन (saṅgītena) सङ्गीताभ्याम् (saṅgītābhyām) सङ्गीतैः (saṅgītaiḥ)
Dative सङ्गीता (saṅgītā) सङ्गीताभ्याम् (saṅgītābhyām) सङ्गीतेभ्यः (saṅgītebhyaḥ)
Ablative सङ्गीतात् (saṅgītāt) सङ्गीताभ्याम् (saṅgītābhyām) सङ्गीतेभ्यः (saṅgītebhyaḥ)
Genitive सङ्गीतस्य (saṅgītasya) सङ्गीतयोः (saṅgītayoḥ) सङ्गीतानाम् (saṅgītānām)
Locative सङ्गीते (saṅgīte) सङ्गीतयोः (saṅgītayoḥ) सङ्गीतेषु (saṅgīteṣu)

Descendants[edit]