सङ्गीत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत ‎(saṅgītm ‎(Urdu spelling سنگیت)

  1. Alternative form of संगीत ‎(saṅgīt)

Nepali[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत ‎(saṅgīt), pronounced सन्गित् (sangit)

  1. music

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

सङ्गीत ‎(saṅgītan

  1. music

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of सङ्गीत
Nom. sg. सङ्गीतम् ‎(saṅgītam)
Gen. sg. सङ्गीतस्य ‎(saṅgītasya)
Singular Dual Plural
Nominative सङ्गीतम् ‎(saṅgītam) सङ्गीते ‎(saṅgīte) सङ्गीतानि ‎(saṅgītāni)
Vocative सङ्गीत ‎(saṅgīta) सङ्गीते ‎(saṅgīte) सङ्गीतानि ‎(saṅgītāni)
Accusative सङ्गीतम् ‎(saṅgītam) सङ्गीते ‎(saṅgīte) सङ्गीतानि ‎(saṅgītāni)
Instrumental सङ्गीतेन ‎(saṅgītena) सङ्गीताभ्याम् ‎(saṅgītābhyām) सङ्गीतैः ‎(saṅgītaiḥ)
Dative सङ्गीता ‎(saṅgītā) सङ्गीताभ्याम् ‎(saṅgītābhyām) सङ्गीतेभ्यः ‎(saṅgītebhyaḥ)
Ablative सङ्गीतात् ‎(saṅgītāt) सङ्गीताभ्याम् ‎(saṅgītābhyām) सङ्गीतेभ्यः ‎(saṅgītebhyaḥ)
Genitive सङ्गीतस्य ‎(saṅgītasya) सङ्गीतयोः ‎(saṅgītayoḥ) सङ्गीतानाम् ‎(saṅgītānām)
Locative सङ्गीते ‎(saṅgīte) सङ्गीतयोः ‎(saṅgītayoḥ) सङ्गीतेषु ‎(saṅgīteṣu)

Descendants[edit]