सुणो

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Konkani[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit श्वन् (śvan, dog), from Proto-Indo-Iranian *ćwā́, from Proto-Indo-European *ḱwṓ (dog).

Noun[edit]

सुणो (suṇô) (Latin script suno, Kannada script ಸುಣೊ)

  1. dog
    Synonym: कुत्रो

Declension[edit]

Declension of सुणो
singular plural
ergative सुण्यान (suṇyān) सुण्यान्नि (suṇyānni)
nominative सुणो (suṇô) सुणे (suṇê)
vocative सुण्या (suṇyā) सुण्यान्नो (suṇyānno)
accusative/dative सुण्याक (suṇyāk) सुण्यांक (suṇyānk)
superessive सुण्यार/सुण्याचेर (suṇyār/suṇyācer) सुण्यान्चेर (suṇyāncer)
instrumental सुण्यानि (suṇyāni) सुण्यान्नि (suṇyānni)
ablative सुण्यात्ल्यान (suṇyātlyān) सुण्यान्त्ल्यान (suṇyāntlyān)
Genitive declension of सुणो
masculine object feminine object
singular plural singular plural
singular subject सुण्याचो (suṇyātso) सुण्याचे (suṇyāce) सुण्याचि (suṇyāci) सुण्याचि (suṇyāci)
plural subject सुण्यान्चो (suṇyāntso) सुण्यान्चे (suṇyānce) सुण्यान्चि (suṇyānci) सुण्यान्चि (suṇyānci)