மணி

Irula

Etymology

Unknown. Possibly related to Tamil மணி (maṇi, “bell sound”).

Pronunciation

• IPA^(key): /məɳi/

Verb

மணி (maṇi)

1. speak

References

• Gerard F. Diffloth (1968), The Irula Language, a close relative to Tamil‎^[1], University of California, Los Angeles, page 18

Tamil

Pronunciation

• Audio:

  (file)

• IPA^(key): /mɐɳɪ/, [mɐɳi]

Etymology 1

Cognate with Malayalam മണി (maṇi).

கோயில் மணி

Noun

மணி • (maṇi)

1. bell, gong
2. blackness

   Synonym: கருமை (karumai)

3. sound, as of bell, gong, etc
4. (slang) penis

Etymology 2

From the above, மணி (maṇi, “bell sound”)

Noun

மணி • (maṇi)

1. hour, o'clock

   இப்போது நேரம் காலை பத்து மணி.

   ippōtu nēram kālai pattu maṇi.

   It is now ten o'clock in the morning.

Etymology 3

Borrowed from Sanskrit मणि (maṇi, “jewel, gem, pearl”). Cognate with Malayalam മണി (maṇi), Kannada ಮಣಿ (maṇi), and Telugu మణి (maṇi).

பலரக மணிகள்

Noun

மணி • (maṇi)

1. gem, precious stone
2. a male given name from Sanskrit

Derived terms

• நவமணி (navamaṇi)
• மணிமேகலை (maṇimēkalai)
• கண்மணி (kaṇmaṇi)

Declension

i-stem declension of மணி (maṇi)

	singular	plural
nominative	மணி maṇi	மணிகள் maṇikaḷ
vocative	மணியே maṇiyē	மணிகளே maṇikaḷē
accusative	மணியை maṇiyai	மணிகளை maṇikaḷai
dative	மணிக்கு maṇikku	மணிகளுக்கு maṇikaḷukku
benefactive	மணிக்காக maṇikkāka	மணிகளுக்காக maṇikaḷukkāka
genitive 1	மணியுடைய maṇiyuṭaiya	மணிகளுடைய maṇikaḷuṭaiya
genitive 2	மணியின் maṇiyiṉ	மணிகளின் maṇikaḷiṉ
locative 1	மணியில் maṇiyil	மணிகளில் maṇikaḷil
locative 2	மணியிடம் maṇiyiṭam	மணிகளிடம் maṇikaḷiṭam
sociative 1	மணியோடு maṇiyōṭu	மணிகளோடு maṇikaḷōṭu
sociative 2	மணியுடன் maṇiyuṭaṉ	மணிகளுடன் maṇikaḷuṭaṉ
instrumental	மணியால் maṇiyāl	மணிகளால் maṇikaḷāl
ablative	மணியிலிருந்து maṇiyiliruntu	மணிகளிலிருந்து maṇikaḷiliruntu

References

• University of Madras (1924–1936), “மணி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press