ลูกพี่ลูกน้อง

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From ลูก (lûuk) +‎ พี่ (pîi) +‎ ลูก (lûuk) +‎ น้อง (nɔ́ɔng).

Pronunciation[edit]

Orthographic ลูกพี่ลูกน้อง
l ū k b ī ˋ l ū k n ˆ ɒ ŋ
Phonemic ลูก-พี่-ลูก-น้อง
l ū k – b ī ˋ – l ū k – n ˆ ɒ ŋ
Paiboon lûuk-pîi-lûuk-nɔ́ɔng
(Bangkok) IPA(key) /luːk̚˥˩.pʰiː˥˩.luːk̚˥˩.nɔːŋ˦˥/

Noun[edit]

ลูกพี่ลูกน้อง (lûuk-pîi-lûuk-nɔ́ɔng)

  1. cousin; cousins in general.