เทวะ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Pali[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

เทวะ m

  1. Thai script form of deva (“god”)
    • c. 1999, ยอดพระกัณฑ์ไตรปิฎก พระคาถาชินบัญชร พระคาถาอาการะวัตตาสูตร [Description: Book of Buddhist chants for Thais] (in Thai), Bangkok: Liang Siang Chong Charoen Print Shop, page 6:
      อิติปิ โส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ
      วิจจาจะระณะสัมปันโน สุคะโต โลกะวิทู อะนุต
      ตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัทถา เทวะมะนุสสานัง
      พุทโธ ภะคะวาติ
      itipi so bhaɡavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavāti.
      Surely, he is a blessed one, an arahat, correctly and completely enlightened, endowed with knowledge and good behaviour, faring well, knowing the universe, an unequalled driver of men who need taming, teacher of gods and men, a buddha, the Blessed One.

Declension[edit]


Thai[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Pali deva or Sanskrit देव (deva); probably via Old Khmer deva, dehv. Cognate with Modern Khmer ទេវ (teivĕəʾ).

Pronunciation[edit]

Orthographicเทวะ
e d w a
Phonemicเท-วะ
e d – w a
RomanizationPaiboontee-wá
Royal Institutethe-wa
(standard) IPA(key)/tʰeː˧.waʔ˦˥/

Noun[edit]

เทวะ (tee-wá)

  1. Alternative form of เทพ (têep)