-μενος
Ancient Greek
[edit]Alternative forms
[edit]- -μένος (-ménos) — perfect mediopassive
Etymology
[edit]From Proto-Indo-European *-mh₁nos (“mediopassive participle”).
Pronunciation
[edit]- (5th BCE Attic) IPA(key): /me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /me.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /me.nos/
Suffix
[edit]-μενος • (-menos) m (feminine -μένη, neuter -μενον); first/second declension
- Added to tense stems of verbs to form middle, passive, and mediopassive participles
- present mediopassive like λῡόμενος (lūómenos)
- future middle and passive like λῡσόμενος (lūsómenos), λῠθησόμενος (luthēsómenos)
- aorist middle like λῡσᾰ́μενος (lūsámenos)
- perfect mediopassive like λελῠμένος (leluménos) → see -μένος (-ménos)
Inflection
[edit]Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | -μενος -menos |
-μένη -ménē |
-μενον -menon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μενοι -menoi |
-μεναι -menai |
-μενᾰ -mena | |||||
Genitive | -μένου -ménou |
-μένης -ménēs |
-μένου -ménou |
-μένοιν -ménoin |
-μέναιν -ménain |
-μένοιν -ménoin |
-μένων -ménōn |
-μένων -ménōn |
-μένων -ménōn | |||||
Dative | -μένῳ -ménōi |
-μένῃ -ménēi |
-μένῳ -ménōi |
-μένοιν -ménoin |
-μέναιν -ménain |
-μένοιν -ménoin |
-μένοις -ménois |
-μέναις -ménais |
-μένοις -ménois | |||||
Accusative | -μενον -menon |
-μένην -ménēn |
-μενον -menon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μένους -ménous |
-μένᾱς -ménās |
-μενᾰ -mena | |||||
Vocative | -μενε -mene |
-μένη -ménē |
-μενον -menon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μενοι -menoi |
-μεναι -menai |
-μενᾰ -mena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
-μένως -ménōs |
-μενώτερος -menṓteros |
-μενώτᾰτος -menṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | -μένος -ménos |
-μένη -ménē |
-μένον -ménon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μένοι -ménoi |
-μέναι -ménai |
-μένᾰ -ména | |||||
Genitive | -μένου -ménou |
-μένης -ménēs |
-μένου -ménou |
-μένοιν -ménoin |
-μέναιν -ménain |
-μένοιν -ménoin |
-μένων -ménōn |
-μένων -ménōn |
-μένων -ménōn | |||||
Dative | -μένῳ -ménōi |
-μένῃ -ménēi |
-μένῳ -ménōi |
-μένοιν -ménoin |
-μέναιν -ménain |
-μένοιν -ménoin |
-μένοις -ménois |
-μέναις -ménais |
-μένοις -ménois | |||||
Accusative | -μένον -ménon |
-μένην -ménēn |
-μένον -ménon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μένους -ménous |
-μένᾱς -ménās |
-μένᾰ -ména | |||||
Vocative | -μένε -méne |
-μένη -ménē |
-μένον -ménon |
-μένω -ménō |
-μένᾱ -ménā |
-μένω -ménō |
-μένοι -ménoi |
-μέναι -ménai |
-μένᾰ -ména | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
-μένως -ménōs |
-μενώτερος -menṓteros |
-μενώτᾰτος -menṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
See also
[edit]References
[edit]- Smyth, Herbert Weir (1920) “Part II: Inflection”, in A Greek grammar for colleges, Cambridge: American Book Company, § 470.c
Categories:
- Ancient Greek terms inherited from Proto-Indo-European
- Ancient Greek terms derived from Proto-Indo-European
- Ancient Greek 2-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek suffixes
- Ancient Greek unaccented terms
- Ancient Greek participle-forming suffixes
- Ancient Greek masculine suffixes